Vreede, George

George Vreede studeerde rechten in achtereenvolgens Gent, Leuven en Leiden, waar hij in 1831 afstudeerde. Hij werkte vervolgens als advocaat en werd in 1841 aan de Rijksuniversiteit Utrecht benoemd tot hoogleraar staats- en volkerenrecht. Vreede publiceerde vooral over Nederlandse rechts- en diplomatieke geschiedenis en mengde zich ook in diverse politieke debatten.

Hij betreurde de Belgische Revolutie Belgische Revolutie De Belgische Revolutie is de naam van de opstand van 1830-1831 in de zuidelijke provincies van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden van koning Willem I. De opstand leidde tot de splits... Lees meer van 1830, die volgens hem mede was veroorzaakt door het beleid van koning Willem I der Nederlanden, Willem I Willem I (1772-1843) was koning der Nederlanden van 1815 tot 1840, en dus ook tussen 1815 en 1830 (de jure tot 1839) van het zuidelijke deel daarvan. Zijn beleid inzake de nationale taal ... Lees meer . In een brief van 21 september 1870 aan de Vlaamsgezinde arts Ferdinand Snellaert Snellaert, Ferdinand A. Ferdinand Augustijn Snellaert (1809-1872) was arts en filoloog, een van de leidende figuren van de jonge Vlaamse beweging en pleitbezorger voor culturele eenheid met Nederland. Lees meer omschreef hij ‘de geweldige losscheuring van Holland en België te Brussel, en voor U die Holland, en voor mij die België liefhad’ als ‘een noodlottige dag.’ Vreede pleitte herhaaldelijk voor een hechte samenwerking tussen beide landen om zo een dam op te werpen tegen zowel de Franse als de Pruisische en later de Duitse expansieplannen (zie Nederland-Vlaanderen Nederland Nederland is met Vlaanderen verbonden door de economische infrastructuur, de taal en de geschiedenis. Vanaf eind 18de eeuw kreeg die verbondenheid in taal en cultuur op uiteenlopende mani... Lees meer ).

Vreede nam geregeld deel aan de Nederlandse Congressen Nederlandse Congressen De Nederlandse Congressen waren gemeenschappelijke (culturele) ontmoetingen van Vlamingen en Nederlanders in Vlaanderen en Nederland die met onderbrekingen werden georganiseerd sinds 1849... Lees meer , waar hij Vlaamse vrienden uit zijn studententijd ontmoette en een forum vond om zijn ideeën te ventileren. Op het congres van 1867 hield hij een toespraak over ‘De onuitroeibare gemeenschappelijke volksaard in Holland en België trots elke staatkundige scheiding’, waarin hij betoogde dat de Nederlanders ‘de verheffing van het Vlaamsche volk slechts zeer in de verte steunen’ en ‘dat bij alle quaestiën het Vlaamsch of Waalsch immer tevoorschijn komt en blijkt dat het verklaarbaar antagonismus van romaansch en germaansch element’ zich in België ‘op een ernstige zo goed als op de koddigste wijze’ manifesteert.