Van Outryve d'Ydewalle, Pierre

Persoon

Pierre van Outryve d’Ydewalle (1912-1997) was een advocaat en christendemocratisch politicus, die onder meer gouverneur West-Vlaanderen (1944-1979), voorzitter van de Economische Raad voor Vlaanderen (1956-1957, 1964-1965) en regeringsinformateur voor Voeren (1986-1987) was.

Volledige voornaam
Pierre Joseph
Geboorte
Gent, 7 januari 1912
Overlijden
Brugge, 3 januari 1997
Suggestie
Citeren
Leestijd: 4 minuten

Familie en opleiding

Pierre van Outryve d’Ydewalle groeide op in Sint-Andries Brugge als vijfde van zes kinderen in een adellijk gezin. Zijn vader, Emmanuel Charles, was actief als raadslid voor de katholieke partij Katholieke partij Katholieke partij De katholieke partij, later CVP (vanaf 1945) en CD&V (vanaf 2001) speelde een cruciale rol in de geschiedenis van de Vlaamse beweging. De partij had een belangrijk aandeel in onder m... Lees meer in de lokale en provinciale politiek. Na zijn middelbare studies in de abdijschool van de benedictijnen van Sint-Andries (Zevenkerken) trok d’Ydewalle naar Namen. Daar studeerde hij van1929 tot 1931 Filosofie en Letteren aan de Facultés Notre-Dame de la Paix. Na het vervullen van zijn militaire dienstplicht, 1931-1932, ging hij in Leuven Rechten studeren, en promoveerde daar in 1933. Een jaar later, op 24 oktober 1934, trad hij in het huwelijk met Marie-Thérèse Joos de ter Beerst (1914-2009). Samen kregen ze zes kinderen.

Carrièrewending

Hoewel Van Outryve d’Ydewalle aanvankelijk een koloniale carrière ambieerde, bleef hij uiteindelijk toch in België, en schreef zich in als advocaat bij het Brusselse Hof van Beroep. Tegelijkertijd werkte hij ook als journalist, onder andere voor het katholieke dagblad Le Vingtième Siècle Le XXe Siècle Le XXe Siècle Le XXe Siècle (1895-1940) was een Brussels katholiek dagblad. Het werd na de Duitse inval in 1914 de spreekbuis van het Belgisch nationalisme en annexionisme, wat leidde tot een breuk tus... Lees meer . In 1937 nam zijn carrière een plotse wending toen hij werd aangeworven als attaché bij het kabinet van Hubert Pierlot, minister van Landbouw. Dat gebeurde op voorstel van de ontslagnemend kabinetschef, Daniel Ryelandt. Een jaar later werd de pas zesentwintigjarige Van Outryve d’Ydewalle gepromoveerd tot de nieuwe kabinetschef. Ook onder Pierlot’s opvolgers, Paul Hymans Hymans, Paul Hymans, Paul Paul Hymans (1865-1941) was een Brusselse, Franstalige en liberale politicus. Tussen 1918 en 1935 was hij minister van Buitenlandse Zaken. Hij toonde nooit veel begrip of belangstelling v... Lees meer en Charles d’Aspremont Lynden, bleef hij de functie van kabinetschef uitoefenen. In 1939, kort na het aantreden van de regering Pierlot I, werd hij door Eerste Minister benoemd tot zijn kabinetschef en secretaris van de Ministerraad.

Tweede Wereldoorlog

Toen de Tweede Wereldoorlog in 1939 uitbrak, was hij van dichtbij getuige van het conflict dat ontstond tussen Koning Leopold III van Saksen-Coburg, Leopold III van Saksen-Coburg, Leopold III Leopold III (1901-1983) werd aan de vooravond van en tijdens de Tweede Wereldoorlog het boegbeeld van een autoritaire stroming in de Belgische politiek. Zijn controversiële houding en mee... Lees meer en de Belgische regering. Terwijl de koning een neutrale koers voorstond, koos de regering uitdrukkelijk de kant van Engeland en Frankrijk. Nadat Nazi-Duitsland op 10 mei 1940 België binnenviel, vluchtte Van Outryve d’Ydewalle samen met de regering naar Frankrijk. In augustus 1940 keerde hij echter terug naar Brugge. Van daaruit fungeerde hij in het geheim als de ogen en oren van de naar Londen uitgeweken regering Pierlot IV.

Tijdens de oorlog was Van Outryve d’Ydewalle ook verbindingsofficier bij de door Tony Herbert Herbert, Tony Herbert, Tony Tony Herbert (1902-1959) was een aanvankelijk radicaal Vlaams-nationalistische en vanaf medio jaren 1930 Belgischgezinde ingenieur en textielindustrieel met autoritaire opvattingen. Hij ... Lees meer uitgebouwde discussiegroepen die de naoorlogse periode moesten voorbereiden. Hij stond vierkant achter Herberts poging om een politieke doctrine uit te bouwen die onderlinge samenwerking tussen Vlamingen en Franstaligen wilde bevorderen via cultuurhomogeniteit. Tot aan de publicatie van Leopolds ‘politiek testament’ in januari 1944 geloofde hij dat na afloop van de oorlog een verzoening tussen de regering en de koning mogelijk zou zijn.

Gouverneur van West-Vlaanderen

Op initiatief van August de Schryver De Schryver, August De Schryver, August August de Schryver (1889-1991) was een Vlaamsgezind kopstuk binnen zowel de vooroorlogse katholieke partij als de CVP, die in de loop van zijn carrièreverschillende ministerposten beklee... Lees meer werd de toen tweeëndertigjarige Van Outryve d’Ydewalle op 14 september 1944 aangesteld als waarnemend gouverneur van West-Vlaanderen. Na tussenkomst van de Brugse socialist Achille van Acker Van Acker, Achille Van Acker, Achille Achille van Acker (1898-1975) was een socialistische politicus uit Brugge, die in het begin van zijn carrière een tijdlang lid was van de Frontbeweging. Na de Tweede Wereldoorlog bekleedd... Lees meer werd hij definitief benoemd in dit ambt, dat hij tot aan zijn pensionering in 1979 zou uitoefenen. De gouverneur groeide uit tot de stuwende kracht van de naoorlogse heropbouw, ontsluiting en economische expansie van West-Vlaanderen, die zich hiervoor liet omringen door meerdere specialisten. Zo stond hij mee aan de wieg van de West-Vlaamse Politieschool (1952), de West-Vlaamse Economische Raad (1954), de West-Vlaamse Brandweerschool (1957) het West-Vlaams economisch studiebureau (1959) en de Westvlaamse Vereniging voor de Vrije Tijd (1969).

Voeren

Op 14 november 1986 werd de 74-jarige Van Outryve d’Ydewalle door de regering Martens VI benoemd tot informateur inzake de kwestie Voeren Voeren Voeren Lees meer . Hij moest nagaan of er een oplossing gevonden kon worden waarmee zowel de Luiksgezinden als de Vlamingen akkoord konden gaan. In december 1986 wil minister Joseph Michel de zaak ontmijnen door José Happart Happart, José Happart, José José Happart (1947) was een Waalsgezinde politicus van de Parti Socialiste (PS). Hij werd vooral bekend wegens zijn verzet tegen de overheveling van de Voerstreek vanuit de provincie Luik... Lees meer wel burgemeester te laten blijven, maar hem enkele taken te ontnemen en die te laten waarnemen door Van Outryve d’Ydewalle. Dit plan haalde het niet. De regering Martens Martens, Wilfried Martens, Wilfried Wilfried Martens (1936-2013) was een christendemocratisch partijvoorzitter, parlementslid en eerste minister van de regeringen die de staatshervormingen van 1980 en 1988 realiseerden. Als... Lees meer VI viel vervolgens over deze netelige kwestie in de loop van 1987.

Van Outryve werd in zijn leven meermaals onderscheiden vanwege zijn politiekmaatschappelijke verdiensten. Toen hem in augustus 1981 de titel van baron werd toegekend, koos hij als wapenspreuk ‘Als ik kan’. De PSC-politicus overleed op 3 januari 1997.

Literatuur

— Souvenirs de la famille van Outryve d’Ydewalle, 1956.
— L. Schepens, De provincieraad van West-Vlaanderen (1921-1978), 1979.
— Plechtige huldiging Pierre van Outryve d'Ydewalle, 1979.
— R Seys, Pierre van Outryve d'Ydewalle, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, 1984, dl. I, pp. 90-91.
— A. van Houtryve, Familie van (H)Outryve. Proeve van historisch en genealogische studie, 1985.
— L. Schepens, Brugge Bezet. Het leven in een stad tijdens twee wereldoorlogen, 1985.
— P. Janssens & L. Duerloo, Wapenboek van de Belgische adel, 1992.
— M.-P. d'Udekem d’Acoz, Voor Koning en Vaderland. De Belgische adel in het Verzet, 2003.
— H. de Marnix de Sainte Aldegonde, État présent de la noblesse belge, Annuaire de 2011, 2011.
— J. Luyten, T. Coigniez en A. Prins, Pierre van Outryve d'Ydewalle, 29 juni 2023, laatst geraadpleegd op 4 januari 2024, op: http://www.odis.be/lnk/PS_5602

Suggestie
Citeren

2023: Jo Luyten / Aaldert Prins

Databanken

Inhoudstafel