Wolffers, François

François Wolffers was de zoon van een te Delft geboren fabrikant en een Aalsterse moeder. Langs vaderskant stamde Wolffers uit een aanzienlijke familie, die in de Oostenrijkse tijd belangrijke staatsambten had bekleed. Wolffers, die al jong zijn vader verloor en opgevoed werd door zijn oom langs moederszijde, de geleerde publicist F.J. de Smet (1771-1854), volgde de Latijnse school, eerst aan het Klein Seminarie van Aalst, na de afschaffing daarvan (1825) aan het rijksgymnasium aldaar, waar hij (bij hoofdzakelijk Luxemburgse leraren) onder meer uitstekend Duits leerde. Na de dood van zijn moeder (1831) trok hij naar Parijs, waar hij vier jaren letteren en rechten studeerde en van waaruit hij Europa bereisde; hij sloot zijn studie in 1836 af met een proefschrift over Horatius. Hij keerde naar Aalst terug, doch verbleef nadien weer te Parijs als maître de langues (Quérard) en /of redacteur van Le National. Hij was er onder meer bevriend met Eugène Delacroix en Victor Hugo, aan wie hij zijn Goethe-vertalingen opdroeg. In januari 1839 verhuisde hij naar Leuven en gaf daar van 3 januari tot 3 maart 1839 de halfwekelijkse krant De Tyden uit ("Algemeen Nieuwsblad voor Staetkunde, Nyverheid, Handel, Letterkunde, Kunsten en Wetenschappen"), die op 7 maart De Morgenzon ("Tydschrift der Vlaemsche Belangen") werd en nog bleef bestaan tot 18 april 1839. Na die tijd werkte Wolffers nog mee aan het Kunst- en Letterblad Kunst- en Letterblad Het Kunst- en Letterblad (1840-1845) was een tijdschrift dat van 1840 tot 1843 in Gent en daarna in 1844 en 1845 in Antwerpen verscheen. Het besteedde aandacht aan de Nederlandstalige lit... Lees meer . In 1840 werd hij, met Victor Delecourt Delecourt, Victor Victor Delecourt (1806-1853) was een Waalse dagbladschrijver en publicist, die in de nasleep van de 'spellingoorlog' aandacht vroeg voor het Nederduits. Hij lag mee aan de basis van het p... Lees meer als secretaris, door minister Charles Rogier Rogier, Charles Charles Rogier (1800-1885) was een liberale politicus die meermaals een functie als minister of regeringsleider bekleedde. In zijn streven naar een sterke, geünificeerde en op termijn een... Lees meer met een zending naar Duitsland belast, om er de organisatie van het onderwijs en van de schone kunsten te bestuderen; in 1842 dirigeerde hij de Revue belge des beaux-arts, waarvan slechts één jaargang verscheen. Van huis uit gefortuneerd, huwde hij in Leuven een tien jaar jongere 'rentenierster', met wie hij drie dochters had; hij bleef als ambteloos burger gedomicilieerd in Leuven tot 1858, in Sint-Joost-ten-Node (1858-1859), in Brugge (1859-1867) en daarna weer in het Brusselse, doch werkte in Franse staatsdienst als "chef de division en service extraordinaire" van het Parijse ministerie van binnenlandse zaken.

Wolffers, die uit een ander milieu kwam dan de meeste van zijn Vlaamsgezinde tijdgenoten, heeft in 1839 getracht door middel van zijn krant een rol in de Vlaamse beweging te spelen. Zijn opinies leken mensen als Hendrik Conscience Conscience, Hendrik Hendrik Conscience (1812-1883) was de eerste auteur die het in België aandurfde een roman in het Nederlands te schrijven en te publiceren. Zijn oeuvre van zo’n 65 romans, dat ook een bred... Lees meer en Ferdinand A. Snellaert Snellaert, Ferdinand A. Ferdinand Augustijn Snellaert (1809-1872) was arts en filoloog, een van de leidende figuren van de jonge Vlaamse beweging en pleitbezorger voor culturele eenheid met Nederland. Lees meer , die hij om medewerking verzocht, te revolutionair (zij verweten hem zijn republikeinse denkbeelden en zijn pleidooien voor een verbond met de katholieke Rijnlanden tegen het protestantse Duitsland); zij verdachten hem er uiteindelijk van, een zendeling van Parijs te zijn. J.A. de Laet, wiens "bestendige medewerking" bij de naamverandering van de krant werd aangekondigd, keerde enkele dagen later reeds uit Leuven naar Antwerpen terug. In zijn memoires van 1849 toonde Wolffers zich een pleitbezorger van de katholieke kerk Kerk De verhouding tussen Kerk en Vlaamse beweging vertoont historisch een tweevoudig beeld. Enerzijds waren de godsdienstige en de Vlaamsgezinde overtuiging innig verstrengeld en vormde de cl... Lees meer en tevens van de liberale partij Liberale Partij (1846-1961) Lees meer , die de politieke invloed van de clerus in het belang van de Kerk en van de vrijheid wilde fnuiken; de vervulling van de desiderata van de Vlaamse beweging verwachtte hij van minister Charles Rogier Rogier, Charles Charles Rogier (1800-1885) was een liberale politicus die meermaals een functie als minister of regeringsleider bekleedde. In zijn streven naar een sterke, geünificeerde en op termijn een... Lees meer .