De Sutter, Ignace
Ignace de Sutter (1911-1988) was een Vlaamsgezinde componist, musicoloog, muziekpedagoog en animator van zangstonden. Hij schreef onder meer de muziek voor Lied van Mijn land, waarvoor Anton van Wilderode de tekst leverde.
Nico Van Campenhout / Jan Meersmans (2023), Martina De Moor (1998). De Sutter, Ignace. In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2023. https://devb.be/id/per-004209.
Ignace de Sutter was de zoon van componist, organist en dirigent Karel de Sutter (1878-1938), die van 1923 tot zijn overlijden directeur was van de stedelijke muziekacademie van Kortrijk. Terwijl hij in deze stad het middelbaar onderwijs doorliep in het Sint-Amanduscollege, volgde De Sutter er tegelijk notenleer, cello, kamermuziek en harmonie aan de door zijn vader geleide instelling voor muziekonderwijs. De Sutter doorliep vervolgens de afdeling filosofie aan het Klein Seminarie van Sint-Niklaas
Klein Seminarie van Sint-Niklaas Het Klein Seminarie van Sint-Niklaas, gesticht in 1808 en sinds de fusie met het Sint-Jozefinstituut in 1950 herdoopt tot Sint-Jozef-Klein-Seminarie, had lange tijd de reputatie een broei... Lees meer en studeerde aansluitend theologie aan het Grootseminarie in Gent. Op 12 mei 1937 werd hij tot priester gewijd. Ondertussen had hij via de centrale examencommissie het diploma behaald dat hem in staat stelde om muziekonderricht te verzorgen in middelbare en normaalscholen.
Loopbaan
Van 1937 tot 1946 was De Sutter leraar aan het Sint-Hendrikscollege in Deinze (waar Hugo Claus Claus, Hugo Lees meer een van zijn leerlingen was) en daarna tot 1968 aan de bisschoppelijke normaalschool in Sint-Niklaas. Hij sloot zijn onderwijsloopbaan af als docent aan het Lemmensinsituut in Leuven. De Sutter was ook een tijdlang inspecteur muziekonderwijs in het bisdom Gent, maakte van 1950 tot 1972 deel uit van de centrale examencommissie voor het vak muziek Muziek Lees meer en werkte van 1955 tot 1983 mee aan de schooluitzendingen van de openbare radio en televisie
Televisie Als geen ander massamedium heeft de televisie bijgedragen aan de vorming van de Vlaamse ‘verbeelde gemeenschap’. Terwijl de staatshervormingen zich voltrokken, werd de Vlaamse natie dagel... Lees meer .
Flamingant
De Sutter, die tijdens zijn studietijd lid was geweest van het Algemeen Katholiek Vlaams Studentenverbond
Algemeen Katholiek Vlaamsch Studentenverbond (AKVS) Het Algemeen Katholiek Vlaams Studentenverbond (1903-1935) was de organisatorische vormgeving van de katholieke Vlaamse studentenbeweging: een jeugdbeweging met plaatselijke bonden van ka... Lees meer , publiceerde in 1941 en 1943 in opdracht van de Katholieke Studentenactie
Katholieke StudentenActie (KSA) De Katholieke Studentenactie (KSA) was een (jeugd)beweging rond Katholieke Actie. Ze was gericht op scholieren en beschouwde zichzelf als een erfgenaam van de Katholieke Vlaamse Studenten... Lees meer (KSA) in twee delen een liederenboek voor de katholieke jeugd(bewegingen), Singhet ende weset vro, met - zoals hij het zelf omschreef – ‘de gewone strijdliederen’ en ‘oud-Vlaamse volksliederen’. Kort na de Tweede Wereldoorlog
Tweede Wereldoorlog De Tweede Wereldoorlog werd in Vlaanderen getekend door de onvoorwaardelijke collaboratie van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). De samenwerking met de bezetter en de bestraffing erva... Lees meer leerde hij de Vlaams-nationalistische componist Jef van Hoof
Van Hoof, Jef Jef van Hoof (1886-1959) was een katholiek Vlaams-nationalistisch componist, dirigent, organist en pianist, die aansloot bij de postromantiek en bekend werd om zijn volksliederen en Vlaam... Lees meer kennen. Die bewerkte voor koor en orkest het door De Sutter op een tekst van collega-priester en vriend Anton van Wilderode
Coupé, Cyriel (pseudoniem Anton van Wilderode) Cyriel Coupé (1918-1998), beter bekend onder zijn pseudoniem Anton van Wilderode, was priester, auteur, dichter en classicus. Lees meer gecomponeerde Lied van mijn land (1948), een lyrische ode aan Vlaanderen en het bekendste van zijn Vlaamsgezinde gezangen (zie Populaire muziek Populaire muziek Weinig activiteiten kunnen zozeer een gevoel van sociale en culturele verbondenheid creëren als het samen zingen of luisteren naar muziek. Muziek speelt dan ook in elke nationale of natio... Lees meer ). In 1950 nam De Sutter het voorzitterschap op zich van muziekuitgeverij De Crans De Crans Lees meer , die instond voor de uitgave van composities van Vlaamse toondichters in het algemeen en van Jef van Hoof in het bijzonder. In 1953 lag hij mee aan de basis van de Dag van het Vlaamse Lied Dag van het Vlaamse Lied De Dag van het Vlaamse Lied (1953-1957) was een jaarlijks zangfeest van katholieke organisaties als alternatief voor en uit onvrede met het Vlaams Nationaal Zangfeest en het Algemeen Ned... Lees meer , een initiatief waarvoor hij vervolgens optrad als muzikaal adviseur.
Muziekpedagoog
De Sutter richtte in 1952 samen met onder meer Floris van der Mueren
Van der Mueren, Floris Musicoloog Floris van der Mueren (1890-1966) was hoogleraar aan de Gentse universiteit. Hij was secretaris van het Davidsfonds en promotor van het ABN. Ook was hij politicus voor de Katho... Lees meer de Halewijnstichting op, die zich tot doel stelde om de kwaliteit van het muziekonderwijs en het koorleven in Vlaanderen te bevorderen en daarbij bijzondere aandacht besteedde aan ‘het eigen volkslied’, ‘onze echte oude polyfonie’ en ‘de echte huis- en speelmuziek’. Daarbij aansluitend publiceerde hij datzelfde jaar in het tijdschrift West-Vlaanderen West–Vlaanderen (1952-1965) Lees meer een programmatische bijdrage met als titel De Vlaamse strijd in de muziek (pp. 131-134), waarin hij uiteenzette hoe hij de verhouding tussen beide zag. Eveneens in 1952 bracht hij het schoolhandboek Inleiding tot het muziekbeluisteren uit, dat tijdens de volgende decennia verschillende heruitgaven beleefde. Ondertussen was De Sutter in contact gekomen met de gerenommeerde Duitse componist en muziekpedagoog Carol Orff (1895-1982), die hij mee bekend maakte in Vlaanderen.
Kerkmuziek
Toen de volkstaal - naast de Gregoriaanse zangen in het Latijn - na het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) een volwaardige plaats kreeg toebedeeld in de katholieke liturgie, componeerde De Sutter tal van kerkelijke liederen, onder andere psalmberijmingen. Vanuit enerzijds zijn Groot-Nederlandse
Groot-Nederland Groot-Nederland is een politiek en cultureel begrip dat respectievelijk staat voor een staatkundige vereniging van België of Vlaanderen met Nederland en de culturele en taalkundige samen... Lees meer en anderzijds zijn oecumenische overtuiging deed hij daarvoor vaak beroep op tekst(bewerking)en van Nederlandse protestantse dichters zoals Guillaume van der Graft alias Willem Barnard (1920-2010) en Jan Willem Schulte Nordholt (1920-1995), respectievelijk predikant en hoogleraar Amerikaanse geschiedenis. Wat hem als flamingant motiveerde om zich in te zetten voor de promotie van het Nederlandstalige kerklied, zette hij uiteen in Een kerk die zingt. Het nieuwe kerklied in geest en praktijk (1962). In 1977 bracht De Sutter Zingt Jubilate: gezangen en gebeden voor de eredienst uit, dat lange tijd fungeerde als officieel liederenboek van de katholieke kerkgemeenschap in Vlaanderen.
Het archief van De Sutter wordt bewaard in de erfgoed- en bewaarbibliotheek Bibliotheca Wasiana in Sint-Niklaas.
Archief
– Archief van het Bisdom Gent: Archief van Ignace De Sutter [BE/969126/4/IDS]
Werken
– Singhet ende Weset Vro, 1941 en 1943.
– Psalmen, hymnen en liederen: een tweede reeks hymonologische studies over het kerklied in de oecumene, 1978.
– Vijftig jaar Maria Liederen, oud en nieuw, 1987.
– Vijftig passie- en paasliederen, 1983.
– Psalmliederen voor ons volk, 1959.
– Vijftig kerstliederen van vroeger en nu. Inleiding tot het muziek beluisteren, 1952.
Literatuur
— J. Florquin, Ten huize van…, 1978, dl. 14, pp. 173-212.
— J. d’Hollander e.a. (red.), Liber amicorum Prof. Ignace De Sutter 1911-1981, 1981
— J. d’Hollander, Ignace de Sutter: dienaar van de muziek in eredienst en opvoeding, in: Adem, 1982, pp. 193-196.
— L. de Bock, Exclusief interview met Ignace de Sutter, in: De Voorpost, 15 januari 1982.
— A. Wils en J. de Mey, Ten huize van professor Ignace de Sutter, in: Teresia-vrienden, april 1982.
— W. Jonckheere, Over Ignace de Sutter en Deinze 1937-1946, in: Bijdragen tot de geschiedenis der stad Deinze en van het Land van Leie en Schelde, 1986, pp. 253-280.
— De Sutter, Ignace, in: A. Stoop en B. Moenssens, Lexicon van het muziekleven in het Land van Waas. Deel 1: biografieën, 1987, pp. 69-77.
— J. d’Hollander, Ignace de Sutter, in: Orgelkunst, 1988, pp. 184-188.
— De Sutter, Ignace August Hendrik, in: F. Roquet, Lexicon Vlaamse componisten geboren na 1800, 2007, p. 260.
Nico Van Campenhout / Jan Meersmans (2023), Martina De Moor (1998). De Sutter, Ignace. In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2023. https://devb.be/id/per-004209.
Redactiegeschiedenis
Redactiegeschiedenis
1998: Martina De Moor (pdf)
2023: Nico Van Campenhout / Jan Meersmans