Horrie, Hendrik

Hendrik Horrie was textielhandelaar, politicus en kunstenaar. Hij volgde les bij kunstschilder Bernard Mioen (1774-1851) in Roeselare, aan de Antwerpse Academie voor Schone Kunsten en in de Parijse werkplaats van Paul Delaroche. Hij werd kunstleraar (1838-1864) in het Klein Seminarie van Roeselare Klein Seminarie van Roeselaere In het Klein Seminarie van Roeselare, opgericht in 1806, liepen tal van belangrijke figuren uit de Vlaamse beweging school of gaven er les (Gezelle, Verriest, Rodenbach). In 1875 ontstond... Lees meer , waar hij de dichter en leraar Domien Cracco Cracco, Domien Domien Cracco (1790-1860) was een Vlaamsvoelend leraar en vertaler. Hij vergaarde vooral bekendheid met zijn Nederlandse vertaling van Homeros’ Ilias. Lees meer leerde kennen. In 1837 was Horrie medestichter en eerste directeur (1837-1897) van de Stedelijke Academie voor Teken-, Bouw- en Beeldhouwkunst in Roeselare. Hij stimuleerde jonge kunstenaars zoals Jules Lagae Lagae, Juul Jules Lagae (1862-1931) was een West-Vlaamse beeldhouwer die bustes en standbeelden ontwierp voor verschillende bekende figuren uit de Vlaamse beweging en zelf ijverde voor Nederlandstal... Lees meer , Gaston Vallaeys en Karel Dupon. In 1844 stond hij mee aan de wieg van de Vlaamsgezinde letterkundige maatschappij De Vriendschap De Vriendschap De Vriendschap (1844-1944) was een flamingantische letterkundige vereniging in Roeselare, die zich bekommerde om het gebruik en de ontwikkeling van de ‘Vlaamse moedertaal’. Lees meer , waarvan hij van 1854 tot 1892 voorzitter was.

Horrie had een ruime vriendenkring. Hij was goed bevriend met Hendrik Conscience Conscience, Hendrik Hendrik Conscience (1812-1883) was de eerste auteur die het in België aandurfde een roman in het Nederlands te schrijven en te publiceren. Zijn oeuvre van zo’n 65 romans, dat ook een bred... Lees meer maar onderhield ook nauwe contacten met Frans Blieck Blieck, Frans Frans Jozef Blieck (1805-1880) zette zich als dichter van gelegenheidspoëzie en 'taalminnaar' in voor het behoud van het Nederlands in Vlaanderen. Daarbij evolueerde hij van orangisme naa... Lees meer , Hugo Verriest Verriest, Hugo De Vlaamsgezinde en progressieve priester en letterkundige Hugo Verriest (1840-1922) was een van de belangrijkste intellectuele inspirators van de katholieke flamingantische scholieren- e... Lees meer , Frans de Potter De Potter, Frans Frans de Potter (1834-1904) was historicus en letterkundige. Hij stond aan de wieg van twee belangrijke instituten: het Davidsfonds en de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letter... Lees meer , Ange Angillis, Ferdinand Rodenbach, Zeger Maelfait Maelfait, Zeger Zeger Maelfait (1850-1913) stichtte, samen met Amaat Vyncke, de Gilde der Westvlaamsche Gebroeders, in de schoot waarvan de katholiek-Vlaamsgezinde Almanak voor de leerende jeugd van Vlaa... Lees meer , Alfons Carlier Carlier, Alfons Alfons Carlier (1845-1912) was van 1870 tot 1886 voorzitter van de Bond van Westvlamingen voor Taal en Volk. Hij was een gevierd spreker en gelegenheidsdichter. Lees meer , Juliaan Delbeke Delbeke, Juliaan Juliaan Delbeke (1859-1916) was een gevierd spreker, kunstliefhebber en katholiek politicus. Als volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Roeselare en als voorzitter voor de Katholi... Lees meer en Albrecht Rodenbach Rodenbach, Albrecht Albrecht Rodenbach (1856-1880) was een West-Vlaams studentenleider en dichter, die een sleutelrol speelde in het ontstaan van de Blauwvoeterij en de katholieke Vlaamse studentenbeweging. ... Lees meer , wiens werk en optreden hij in De Vriendschap stimuleerde. Vanaf 1872 was hij lid van de Westvlaamsche Bond voor Taal en Volk Westvlaamsche Bond voor Taal en Volk De Westvlaamsche Bond voor Taal en Volk was een overkoepelende flamingantische organisatie, opgericht in 1869 op initiatief van de Kortrijkse letterkundige vereniging In Vlaanderen Vlaams... Lees meer . Horrie was uit het culturele, politieke en Vlaamse leven in de Rodenbachstad niet weg te denken: hij werd in 1875 de eerste voorzitter van de plaatselijke Davidsfonds Davidsfonds (DF) Het Davidsfonds is een katholieke Vlaamse cultuurvereniging, die werd opgericht in januari 1875. Lees meer afdeling, was voorzitter van het weldadigheidsbureel, voorzitter van de Katholieke Kring en voorzitter van de kerkfabriek van Sint-Michiel en van 1866 tot 1898 was hij katholiek lid van de provincieraad, waar hij ijverde voor de industrialisering van de Roeselaarse regio, voor het kunstonderwijs en vooral voor de vernederlandsing van het bestuur Bestuur Het taalgebruik in het bestuur is een centraal aspect van de Belgische taalkwestie. Het omvat het proces van het afdwingen van taalrechten voor Vlamingen evenals de bestuurstaalwetgeving ... Lees meer en het onderwijs Onderwijs Lees meer . In 1872 legde hij in de provincieraad als eerste de eed af in het Nederlands en hield er, eveneens in zijn moedertaal, een opgemerkte toespraak over de grieven van de Vlamingen. Tussen 1879 en 1884 nam hij actief deel aan de schoolstrijd.