Westvlaamsche Bond voor Taal en Volk

Met het oog op het bundelen van de acties ter vernederlandsing van Vlaanderen wou de Kortrijks letterkundige vereniging, In Vlaanderen Vlaamsch, West-Vlaamse verenigingen met hetzelfde doel verenigen in een overkoepelend organisatie. De statuten werden op 6 juni 1870 opgesteld. Uit heel West-Vlaanderen West-Vlaanderen Lees meer traden verenigingen en individuele personen toe. Het orgaan van de vereniging De Bond der Westvlamingen 'Voor taal en Volk' verscheen enkel wanneer dat noodzakelijk werd geacht. Het bestuur bestond uit een middenraad met zeven leden. Désiré van Becelaere werd de eerste voorzitter. In 1872 volgde Alfons Carlier Carlier, Alfons Alfons Carlier (1845-1912) was van 1870 tot 1886 voorzitter van de Bond van Westvlamingen voor Taal en Volk. Hij was een gevierd spreker en gelegenheidsdichter. Lees meer hem op en verhuisde de zetel van de Bond van Kortrijk naar Roeselare. De aangesloten lokale verenigingen vormden gewestelijke afdelingen (Brugge, Kortrijk, Izegem, Lo, Moorslede, Oostende, Poperinge, Roeselare, Rumbeke en Westrozebeke).

De Bond stelde zich als doel de Vlaamse belangen te verdedigen via de organisatie van algemene vergaderingen, het versturen van verzoekschriften en via lobbywerk in verkiezingstijd. De klemtoon lag echter op de volksvergaderingen. Zo hield Hugo Verriest Verriest, Hugo De Vlaamsgezinde en progressieve priester en letterkundige Hugo Verriest (1840-1922) was een van de belangrijkste intellectuele inspirators van de katholieke flamingantische scholieren- e... Lees meer op 26 december 1872 in Roeselare zijn bekende rede ‘Eertijds heeft een volk bestaan’ op een bijeenkomst van de Bond. In juni 1873 werd deelgenomen aan de vierde landdag in Brussel (zie: Landdagbeweging Landdagbeweging De Landdagbeweging, die zich ontwikkelde vanaf de vroege jaren 1860, vormde tot aan de Eerste Wereldoorlog de aanzet tot een reeks al dan niet succesvolle initiatieven tot samenwerking va... Lees meer ). Hoewel de Bond zich van meet af aan op levensbeschouwelijk vlak neutraal trachtte op te stellen, sloop de tegenstelling katholiek-liberaal na enkele jaren in de vereniging.

De groeiende onenigheid deed het aantal acties en leden dalen. Velen haakten ook af na de goedkeuring van de eerste taalwet in 1873 (zie: Taalwetgeving Taalpolitiek en -wetgeving Situaties van taalonderdrukking vindt men wereldwijd. Daarom besteedt deze bijdrage eerst aandacht aan gehanteerde taalpolitieke strategieën. Ook in België verzette een gedomineerde taalg... Lees meer ; Gerecht Gerecht Lees meer ). Ook het orgaan De Bond der Westvlamingen 'Voor taal en Volk' verscheen niet langer. De leiding werd niet meer vernieuwd en bleef in handen van een Roeselaarse ploeg bestuursleden. Onder het voorzitterschap van Carlier bleef de Bond wel verder bestaan, maar de organisatie was nauwelijks nog actief. Ter ondersteuning van het wetsvoorstel Jan J. de Laet De Laet, Jan Jacob Jan de Laet (1815-1891) was een Antwerpse zakenman en Vlaamsgezind politicus voor de Meetingpartij. Hij was de vader van de ‘tweede taalwet’ van 1878, op het taalgebruik in bestuurszaken.... Lees meer (zie: Bestuur Bestuur Het taalgebruik in het bestuur is een centraal aspect van de Belgische taalkwestie. Het omvat het proces van het afdwingen van taalrechten voor Vlamingen evenals de bestuurstaalwetgeving ... Lees meer ) flakkerde de werking van de Bond in 1876 weer op. Het laatst bekende optreden van de Bond dateert uit 1888. Om de wet Julius de Vigne De Vigne, Julius Julius de Vigne (1844-1908) was een Gentse advocaat en een Vlaamsgezind liberaal politicus. Hij was actief in talrijke Gentse Vlaamsgezinde liberale verenigingen. In het belang van de lib... Lees meer - Edward Coremans Coremans, Edward (1835-1910) Edward Coremans (1835 – 1910) was een Antwerpse advocaat en politicus van de Meetingpartij. Hij was de politieke vader van de eerste taalwetten. Van 1872 tot 1900 gold hij als de politiek... Lees meer (zie: Gerecht Gerecht Lees meer ) te steunen werd toen met twee andere Roeselaarse verenigingen een verzoekschrift naar de Kamer verstuurd.