Lagrou, René

Vlaams-nationalistische politicus met sympathie voor het nationaalsocialisme

René Lagou liep school aan het college van Oostende, waar hij lid was van de Dietsgezinde studentenbeweging De Wikings. Hij vervolgde zijn opleiding aan het Klein Seminarie van Roeselare Klein Seminarie van Roeselaere In het Klein Seminarie van Roeselare, opgericht in 1806, liepen tal van belangrijke figuren uit de Vlaamse beweging school of gaven er les (Gezelle, Verriest, Rodenbach). In 1875 ontstond... Lees meer en het Groot Seminarie van Brugge. Hij was enkele maanden novice bij de dominicanen in Gent. Zijn roeping tot priester werd afgebroken door een geloofscrisis. Hij studeerde rechten te Brussel, Leuven en Gent, waar hij hoofdredacteur was van AKVS-orgaan De Blauwvoet De Blauwvoet (1920-1941) De Blauwvoet (1920-1941) was het orgaan van het Algemeen Katholiek Vlaamsch Studentenverbond (AKVS), en van zijn opvolgers het Algemeen Katholiek Dietsch Studentenverbond (AKDS) en het Di... Lees meer (1928-1929).

Als jong advocaat te Antwerpen sloot hij zich op het einde van de jaren 1920 aan bij de Kristene Vlaamsche Volkspartij Kristene Vlaamsche Volkspartij (KVV) De Kristene Vlaamsche Volkspartij (1920-1933) werd in Antwerpen opgericht naast de Frontpartij. Daarmee werd in 1925 en 1929 een kartel gesloten. Na de stichting van het VNV werd de part... Lees meer (KVV). Mede onder zijn impuls evolueerde deze partij in het begin van de jaren 1930 naar een extreemrechts en Diets-nationalistisch standpunt, terwijl de KVV ook uitgesproken antisemitisch Antisemitisme Lees meer was. In 1932 voerde hij campagne tegen de Frontpartij Het Vlaamsche Front (Frontpartij) Het Vlaamsche Front was een Vlaams-nationalistische partij, die werd opgericht in 1919 en ook bekend stond onder de couranter gebruikte officieuze benaming Frontpartij. Gesticht als een ... Lees meer van Herman Vos Vos, Herman Herman Vos (1889-1952) engageerde zich tijdens de Eerste Wereldoorlog in het activisme. Vanaf 1925 was hij parlementslid voor de Frontpartij. Toen het Vlaams-nationalisme zich in de jaren... Lees meer en verbond de KVV-lijst met het Vlaamsch Nationaal Verbond Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) Het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) (1933-1945) was een rechts-radicale Vlaams-nationalistische partij die tijdens de Tweede Wereldoorlog collaboreerde met de Duitse nationaalsocialistis... Lees meer van Ward Hermans Hermans, Ward Ward Hermans (1897-1992) was een Vlaams-nationalistische schrijver, journalist en politicus, die in de loop van het interbellum radicaliseerde in nationaalsocialistische zin. Tijdens de T... Lees meer in Mechelen. Net als Hermans was hij inmiddels geëvolueerd tot een uitgesproken bewonderaar van het nationaalsocialisme. In het KVV-orgaan Roeland Roeland Roeland (1928-1933) was het orgaan van de Antwerpense Kristene Vlaamsche Volkspartij. Lees meer , dat Lagrou mee uitgaf, verschenen al vanaf 1933 pro-nationaalsocialistische en antisemitische artikels. Hij onderhield uitstekende contacten met nazi-organisaties, onder meer met de Sicherheitsdienst (SD) van de SS en vertoefde ook regelmatig in Duitsland.

In 1932-1933 voerde Lagrou besprekingen over een hereniging van het partijpolitieke Vlaams-nationalisme op een rechtse en Dietse grondslag waaraan onder meer Robrecht de Smet De Smet, Robrecht Robrecht de Smet (1875-1937) was een West-Vlaamse priester en kapelaan. Hij evolueerde in radicale anti-Belgische en autoritaire richting en was betrokken bij het Verbond van Vlaamsche Na... Lees meer en Jeroom Leuridan Leuridan, Jeroom Jeroom Leuridan (1894-1945), leraar en advocaat, was van 1929 tot 1944 parlementslid van het Vlaams Nationaal Verbond (VNV), en vanaf 1934 VNV-gouwleider van West-Vlaanderen. Hij was een ... Lees meer deelnamen. Hij was niet direct betrokken bij de stichting van het Vlaamsch Nationaal Verbond Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) Het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) (1933-1945) was een rechts-radicale Vlaams-nationalistische partij die tijdens de Tweede Wereldoorlog collaboreerde met de Duitse nationaalsocialistis... Lees meer van Staf de Clercq De Clercq, Staf Staf de Clercq (1884-1942) was een Vlaams-nationalistische politicus, die zijn politieke carrière begon als kamerlid voor de Frontpartij. Hij staat vooral bekend als stichter en eerste l... Lees meer in 1933. Wel bekleedde hij bij de verkiezingen van 1936 de tweede plaats achter Hermans op de lijst van het Vlaamsch Nationaal Blok Vlaamsch Nationaal Blok (VNB) Vlaamsch Nationaal Blok (VNB) was de benaming waaronder de Vlaams-nationalistische partij het Vlaamsch Nationaal Verbond bij de parlements- en provincieraadsverkiezingen van 1936 en de p... Lees meer (VNB).

Leider van de Algemeene-SS Vlaanderen en Kriegsberichter in de Waffen-SS

Bij het uitbreken van de oorlog werd Lagrou op 10 mei 1940 als staatsgevaarlijk element weggevoerd naar Franse strafkampen (zie Spooktreinen Spooktreinen Het begrip Spooktreinen verwijst naar de wegvoering van 2000 tot 3000 verdachten door de Belgische staatsveiligheid in mei 1940. De verdachten, waaronder een aantal prominente Vlaams-nat... Lees meer ), van waaruit hij na de Franse capitulatie op 10 juli 1940 naar Antwerpen terugkeerde. Lagrou werd ondervoorzitter van het uitsluitend uit gedeporteerden bestaande nieuwgekozen bestuur van de Vlaamse Conferentie der Balie van Antwerpen Vlaamse Conferentie van de Balie van Antwerpen Lees meer . Hij stichtte met andere weggevoerden de Vereniging der Weggevoerden van 1940. In september werd hij secretaris van de Bormscommissie Bormscommissie De Bormscommissie was een commissie die tijdens de Tweede Wereldoorlog schadevergoedingen uitkeerde aan door de Belgische overheid gestrafte activisten van de Eerste Wereldoorlog. Lees meer . In augustus 1940 was hij actief in de Volksbeweging van het VNV, maar toen werd al duidelijk dat hij totaal andere paden zou opgaan. In september 1940 werd hij de eerste leider van de Algemeene-SS Vlaanderen Algemeene-SS Vlaanderen (ASSV) De SS-Vlaanderen was een collaborerende militie tijdens de Tweede Wereldoorlog, die deel uitmaakte van de Duitse SS. Ze ijverde voor de aanhechting van Vlaanderen bij Duitsland. Lees meer , mede als gevolg van zijn goede contacten met de SD. Hij startte onmiddellijk een werfcampagne voor de Waffen-SS en leidde tevens acties tegen de Joodse gemeenschap in Antwerpen.

In februari 1941 meldde Lagrou zich voor de Waffen-SS en verdween zo van het politieke toneel in Vlaanderen. Na zijn opleiding werd Lagrou Kriegsberichter in de Waffen-SS. In september 1944 maakte hij deel uit van de Vlaamsche Landsleiding Vlaamsche Landsleiding De Vlaamsche Landsleiding was een embryonale regering van gevluchte Vlaamse collaborateurs in Duitsland van september 1944 tot het voorjaar 1945. Lees meer , waarin hij gevolmachtigde voor binnenlandse zaken werd. In de Vlaamse Waffen-SS Division Langemarck behoorde hij tot de divisiestaf met de rang van Sturmbannführer.

Gevlucht naar Argentinië

Op het einde van de oorlog werd Lagrou belast met de evacuering van Cyriel Verschaeve Verschaeve, Cyriel Cyriel Verschaeve (1874-1949) was een West-Vlaamse priester, literair auteur, kunstbeschouwer en publicist, die bekend werd als icoon van de Frontbeweging en het opkomende Vlaams-national... Lees meer .

In mei 1945 werd Lagrou aan de Frans-Zwitserse grens gevat en in een Frans kamp opgesloten. In België was hij inmiddels wegens collaboratie Collaboratie Collaboratie verwijst naar de samenwerking met de bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog, in casu van het Vlaams-nationalisme en een deel van de Vlaamse beweging. Lees meer bij verstek ter dood veroordeeld. Lagrou wist te vluchten naar Spanje Spanje De 19de-eeuwse Vlaamse beweging cultiveerde een overwegend negatief beeld van Spanje als vreemde overheerser tijdens de 16de eeuw. In de loop van de 20ste eeuw ontstond daarnaast een acti... Lees meer , waar hij een tweetal jaar opgesloten werd in het kamp van Miranda de Ebro en daarna een onderkomen vond in het klooster van Montserrat. België probeerde hem tevergeefs uitgeleverd te krijgen. In 1948 week hij uit naar Argentinië, waar hij vluchtlijnen voor collaborateurs met de steun van het regime faciliteerde, onder meer voor Leo Poppe Poppe, Leo Leo Poppe (1911-1997) was eerst actief als journalist en werd vervolgens jeugdleider bij het Verdinaso. Tijdens de bezetting vervulde hij die functie binnen de Eenheidsbeweging-VNV. Na d... Lees meer en de Nederlander Willem Sassen, die later bekend zal worden voor zijn op tapes opgenomen interviews met Adolf Eichmann. Medio jaren 1950 emigreerde Lagrou naar Brazilië. Begin 1969 kwam hij terug naar Spanje, waar hij in hetzelfde jaar stierf.