Lefever, Germain

Germain Lefever studeerde voor onderwijzer aan de Gentse rijksnormaalschool. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog onderbrak Lefever zijn studies en trok naar Frankrijk, waar hij in januari 1916 werd opgeroepen voor dienstneming in het leger. Midden 1916 aangesteld als brancardier in de zesde legerdivisie, nam hij spoedig actief deel aan de Frontbeweging Frontbeweging Aan het IJzerfront manifesteerde zich tijdens de Eerste Wereldoorlog flamingantisch verzet tegen de taaltoestanden in het leger. Naarmate het zich meer en meer organiseerde en groeide, vo... Lees meer . Met het eindoffensief van 1918 verloor hij contact met de beweging. Hij hervatte als soldaat in maart 1919 zijn studies en behaalde zijn diploma van onderwijzer. Na de demobilisatie werd hij aan een der Gentse stadsscholen aangesteld.

Pas in februari 1920 kreeg Lefever via Jozef Goossenaerts Goossenaerts, Jozef Jozef Goossenaerts (1882-1963) was een Vlaams-nationalistische duivel-doet-al, die gedurende meer dan een halve eeuw betrokken was bij uiteenlopende socioculturele, (partij)politieke en i... Lees meer opnieuw contact met de V.B. Hij werd onmiddellijk actief in Verbond der Vlaamse Oud-strijders Verbond VOS (VOS) Het Verbond der Vlaamse Oud-Strijders (VOS), opgericht in 1919, was een flamingantische vereniging voor oud-strijders van de Eerste Wereldoorlog, die in de loop van het interbellum tot ee... Lees meer (VOS), eerst als secretaris (later voorzitter) van de Gentse afdeling, vervolgens ook als secretaris voor Oost-Vlaanderen. Samen met Gaston Rombaut Rombaut, Gaston Gaston Rombaut (1890-1976) was brancardier aan het IJzerfront, waar hij zich inzette voor de vorming van de frontsoldaten. Na de oorlog fungeerde hij als gouwvoorzitter Oost-Vlaanderen vo... Lees meer legde hij er een drukke activiteit aan de dag en bouwde zowel de afdeling als de provincie uit tot een bolwerk van VOS. Vanaf eind 1923 werd hij afgevaardigd naar het hoofdbestuur en tegen het einde van 1928 werd hij als ondervoorzitter opgenomen in het dagelijks bestuur. Daar profileerde hij zich als een pacifist en een gematigd Vlaams-nationalist, die op levensbeschouwelijk vlak het Godsvredestandpunt Godsvrede Godsvrede is een middeleeuws begrip dat een schorsing van de vijandelijkheden tussen verschillende partijen inhoudt. In de geschiedenis van de Vlaamse beweging werd het begrip op verschil... Lees meer nastreefde. Lefever werd in 1928, als vertegenwoordiger van VOS, ook raadslid in het IJzerbedevaartcomité IJzerbedevaartcomité Lees meer en werkte in dit verband nauw samen met Frans Daels Daels, Frans Frans Daels (1882-1974) vormde de spil van de Vlaamsgezinde organisaties aan het IJzerfront en groeide in het interbellum als voorzitter van het IJzerbedevaartcomité en voorvechter van N... Lees meer .

In november 1932 werd Lefever algemeen voorzitter van VOS (tot 1945). Vanuit deze functie slaagde hij erin de financiële en bestuurlijke crisis waarin VOS zich de laatste jaren had bevonden, te overwinnen. Toen hij in 1933 werd aangetast door longtuberculose, een gevolg van de oorlog, werd hij als onderwijzer gepensioneerd. Tot 1939 moest hij een relatieve rust in acht nemen. Toch kon hij, vooral ook dankzij de inzet van algemeen secretaris Karel de Feyter De Feyter, Karel Lees meer , van VOS een van de belangrijkste verenigingen van de niet-partijpolitieke V.B. maken. Samen gaven zij VOS een strijdbaar profiel op het gebied van de Vlaamse belangen, amnestie Amnestie Lees meer , de oud-strijdersbelangen, het pacifisme Pacifisme Binnen de Vlaamse beweging leefden van meet af aan antimilitaristische sentimenten. Vanaf 1914 radicaliseerden deze tot een pacifistische tendens. Aan de basis ervan lag niet alleen een a... Lees meer en de internationale politiek ( Los van Frankrijk-actie Los van Frankrijk-actie Lees meer ). Ze wisten op deze gebieden effectieve successen te boeken.

Na mei 1940 steunde Lefever Leopold III van Saksen-Coburg, Leopold III Leopold III (1901-1983) werd aan de vooravond van en tijdens de Tweede Wereldoorlog het boegbeeld van een autoritaire stroming in de Belgische politiek. Zijn controversiële houding en mee... Lees meer en Hendrik de Man De Man, Hendrik Hendrik de Man (1885-1953) was een vooraanstaand Belgisch socialistisch politicus, die vanaf 1933 aan het hoofd kwam te staan van de Belgische Werkliedenpartij (BWP). De Man droeg bovendi... Lees meer in hun plannen tot de vestiging van een autoritair monarchistisch regime. In dit kader leidde hij VOS naar de collaboratie Collaboratie Collaboratie verwijst naar de samenwerking met de bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog, in casu van het Vlaams-nationalisme en een deel van de Vlaamse beweging. Lees meer . In februari 1941 werd Lefever kabinetschef van Hendrik Elias Elias, Hendrik Hendrik Elias (1902-1973) was een historicus en Vlaams-nationalistisch politicus die als leider van het Vlaamsch Nationaal Verbond collaboreerde met de Duitse bezetter tijdens de Tweede W... Lees meer (commissaris-burgemeester van Gent), in november 1941 schepen van onderwijs en in februari 1943 burgemeester van Groot-Gent. Sedertdien kwam het dagelijks bestuur van VOS volledig in handen van De Feyter, al bleef Lefever als voorzitter mee het beleid bepalen. Zo was hij onder meer medeverantwoordelijk voor de stichting van de Vlaamsche Wacht Vlaamsche Wacht De Vlaamsche Wacht (1941-1944) was een collaborerende paramilitaire formatie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze werd ingezet in België als hulptroep van het bezettingsleger. Lees meer in mei 1941.

In september 1944 dook hij onder en hij werd pas op 4 augustus 1945 aangehouden. In februari 1946 tot de doodstraf veroordeeld, wat later in beroep werd bevestigd, kwam hij in februari 1951 voorwaardelijk vrij. Lefever werd in 1963 weer opgenomen in het hoofdbestuur van VOS, alsook in de raad van beheer van het IJzerbedevaartcomité, maar hij bleef er voortaan op de achtergrond.