Encyclopedie

De flamingantische onderwijzer, kunsthistoricus en heemkundige Jozef Weyns (1913-1974) verlegde na de Tweede Wereldoorlog zijn onderzoeksterrein van de Afrikaanse beeldende kunst naar dat van de (materiële) Vlaamse volkscultuur en was gedurende tw

Friedrich (Fritz) Wichert (1878-1951) was een Duitse kunsthistoricus die tijdens de Eerste Wereldoorlog als diplomaat in Den Haag een belangrijke rol speelde bij het ontwikkelen van de Duitse Flamenpolitik.

De Nederlandse jurist Jacobus J. Wijnstroom (1896-1961) was actief in de Vlaamse en Groot-Nederlandse beweging, onder andere via artikelen in De Dietsche Gedachte en als promotor van het werk van Réné de Clercq.

De Vlaamsgezinde advocaat Emiel Wildiers (1873-1957) was politiek actief voor zowel de daensistische, de katholieke als de Vlaams-nationalistische Frontpartij.

Frans Wildiers (1905-1986) was een advocaat, redacteur en Vlaams-nationalistisch politicus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij gouverneur van de provincie Antwerpen.

Max Wildiers (1904-1996) was theoloog en publicist. Hij engageerde zich in diverse Vlaamsgezinden (studenten)bewegingen en kringen.

Arthur Wilford (1851-1926) was pianist en componist. Hij propageerde de nationalistische muziekbeweging. Zo verspreidde hij het werk van Peter Benoit en andere Nederlandstalige componisten.

Alfons Willems (1939-1912) was hoogleraar Nederlandse letterkunde en Grieks aan de Université libre de Bruxelles.

Bert Willems (1894-1918) sympathiseerde tijdens de Eerste Wereldoorlog met de Frontbeweging en was actief als medewerker van Ons Vaderland. Na zijn dood aan het front in september 1918 werd Willems een van de zogenoemde IJzersymbolen.

Frans Willems (1839-1896) was een katholieke leraar-directeur en onderwijsinspecteur die zich inzette voor een beter onderwijs van moedertaal en zang. Hij publiceerde hierover diverse invloedrijke boeken en artikelen.

Jan Frans Willems (1793-1846), de “vader van de Vlaamse beweging”, was dichter, polemist, filoloog, tekstediteur en initiatiefnemer of lid van tal van academies en genootschappen in binnen- en buitenland.

Leonard Willems (1864-1938) streed vóór de Eerste Wereldoorlog voor de erkenning van het Vlaams als officiële taal. Het activisme wees hij af. Ook publiceerde hij over taalkunde en geschiedenis.