Encyclopedie

De Gentse hoogleraar Corneel Heymans (1892-1968) won in 1938 de Nobelprijs voor geneeskunde. Over zijn rol tijdens de Tweede Wereldoorlog ontstond controverse.

Hoogleraar farmacologie Jan Frans Heymans (1859-1932) bevorderde na de Eerste Wereldoorlog mee de vernederlandsing van de Gentse universiteit.

Paul Heymans (1895-1960) was ingenieur, hoogleraar, ondernemer, bankier en minister. Onder meer als oprichter van de Kredietbank speelde hij een belangrijke rol in het Vlaamse en Belgische economische leven.

Victor Heymans (1861-1927) was een liberaal-progressistische leraar en uitgever die de liberale mutualiteiten uitbouwde en de eerste liberale vakbonden opstartte.

Karel Heynderickx (1875-1962), die zich tijdens zijn rechtenstudie aan de Leuvense universiteit bijzonder actief betoonde in de katholieke flamingantische studentenbeweging, was vanaf 1907 algemeen secretaris van het Davidsfonds.

Pol Heyns (1906-1960) werkte als journalist voor diverse media en was ook bijzonder actief als heem- en volkskundige, in het bijzonder wat betreft het verzamelen en repertoriëren van volksliederen.

Emanuel Hiel (1834-1899) was een Vlaamse dichter en schrijver. Als radicaal-democratische, vrijzinnige flamingant speelde hij een belangrijke rol in het Vlaamsgezinde verenigingsleven in Brussel.

Cesar Hinderdael (1878-1943) was een Vlaamsgezind organist, contrabassist en componist.

Stan Hodister (1876-1954) was een Vlaamse dichter, toneelauteur en handelaar. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vocht hij als soldaat mee aan het front.

De Nederlander Derk Hoek (1887-1976) studeerde vóór 1914 rechten aan de Brusselse universiteit en kwam er in contact met de Vlaamse beweging.

August Hoffmann Von Fallersleben (1789-1874) was een Duits filoloog en bibliothecaris.

De publicist Gustav Höfken (1811-1889) was in de jaren vóór 1848 met zijn visie op de Duits-Vlaamse betrekkingen een ideologische voorloper van de Alduitsers.