Encyclopedie

De Nederlandse uitgever Cornelis van Dishoeck (1863-1931) legde een grote belangstelling aan de dag voor de Vlaamse letterkunde en publiceerde werk van schrijvers als August Vermeylen, Herman Teirlinck en Willem Elsschot.

Emmanuel van Driessche (1824-1897) speelde een voorname rol in het Brusselse culturele leven: als leraar Nederlands, als schrijver, als lid van talrijke genootschappen, als politicus en vrijmetselaar.

Jan Amandus van Droogenbroeck (1835-1902) was een Vlaamse dichter en prozaschrijver. Hij schreef vaak onder het pseudoniem Jan Ferguut.

Florimond Van Duyse (1843-1910) ijverde als magistraat voor Nederlandstalige militaire rechtspraak. Ook verzamelde en bestudeerde hij oud-Nederlandse volksliederen. Verder componeerde hij Nederlandse zangspelen.

Florent van Ertborn (1784-1840) was een Antwerps bestuurder ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, die vooral faam verwierf als kunstverzamelaar.

Herman van Fraechem (1904-1970) was een Vlaamsgezinde priester en herbezieler van het literaire tijdschrift De Bladen voor de Poëzie (1937-1944, 1953-1995).

Frans van Geert (1786-1873) vertaalde Duitse toneelstukken naar het Nederlands. Ook bewerkte hij Conscience’s roman Jacob Van Artevelde tot een historisch drama. Verder was hij directeur van de Alhambraschouwburg in Brussel.

Emiel van Goethem (1847-1907) was een Gents drukker, schrijver en boekhandelaar, die vooral bekend werd door het lyrische drama De Pacificatie van Gent (1876), dat hij samen met componist Peter Benoit creëerde.

Fernand van Goethem (1895-1974) was een Leuvense hoogleraar, die een belangrijke impuls heeft gegeven aan de beoefening van de sociale en politieke wetenschappen in het Nederlands in Vlaanderen.

Jaak van Haerenborgh (1919-2004) was stichter-verbondsleider van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond.

André van Hasselt (1805-1874) was een Limurgs dichter en onderwijsinspecteur. Door middel van een nationale literatuur wilde hij legitimiteit verschaffen aan de jonge Belgische staat.

Paul-Gustave van Hecke (1887-1967) was een Vlaamse schrijver, couturier en galeriehouder. Tijdens de Eerste Wereldoorlog flirtte hij met het activisme. Hij is vooral bekend als promotor van de Vlaamse expressionistische schilderkunst.