Encyclopedie

Maria Doolaeghe (1803-1884) was een Vlaamse dichteres, die er aanvankelijk orangistische sympathieën op na hield, maar zich na de definitieve afscheiding in 1839 aansloot bij de Belgischgezinde Vlaamse beweging.

Lodewijk Dosfel (1881–1925) was een jurist die in de Vlaamse beweging bekendheid verwierf door zijn engagement in de Vlaamse katholieke studentenbeweging en in de campagne voor Vlaamse taalwetten.

Paul Douliez (1905-1989) was een musicus. Voor de Tweede Wereldoorlog was hij vooral in linkse kringen actief, maar tijdens de bezetting stapte hij in de collaboratie, onder meer als leider van Zender Brussel.

Eduard Douwes Dekker (pseudoniem: Multatuli) (1820-1887) is in Vlaanderen vooral bewonderd door vrijzinnige Vlamingen met Groot-Nederlandse sympathieën. In 1867-1869 was hij in Vlaanderen als spreker te horen.

Karl Drabbe (1973) is een Vlaamse activist, journalist en uitgever. Hij werkt(e) mee aan Taktivist en Doorbraak, en richtte in 2021 de non-fictie uitgeverij Ertsberg op.

Jeanne Driessen (1892-1997) engageerde zich als jonge vrouw in de opkomende katholieke Vlaamse meisjesbeweging. Later was ze betrokken bij de vrouwenwerking van de christelijke arbeidersbeweging in Limburg.

Acteur Victor Driessens (1820-1885) was een spilfiguur van het Nationael Toneel van Antwerpen en fungeerde tussen 1873 en 1881 als directeur van dit eerste Vlaamse beroepstheater, zonder daarom een uitgesproken flamingantische visie aan te hangen.

Generaal Honoré Drubbel (1855-1924) was tijdens de Eerste Wereldoorlog commandant van de 2de divisie. Hij trad streng op tegen Vlaamsgezinde acties of aanhangers van de Frontbeweging. In 1920 getuigde hij op het proces tegen Lodewijk Dosfel.

Jan du Four (1913-1999) was voorzitter van Geen Taal Geen Vrijheid en pleitte voor en na de Tweede Wereldoorlog voor de verdubbeling van de Brusselse universiteit.

Hélène du Sart de Bouland (1913-1998), ook gekend als gravin d’Hespel, was de weduwe van Hubert d’ydewalle. Als eerbetoon aan haar overleden echtgenoot organiseerde ze vanaf 1951 kunstweekends voor prominente Vlaamse schrijvers en kunstenaars.

Hilaire Dugaucquier (1905-1993) was een fotograaf en cineast, die tot 1945 reportagefilms maakte over Zangfeesten, IJzerbedevaarten en andere Vlaams-nationalistische manifestaties.

De Antwerpse kunstenaar Edward Dujardin (1817-1889) illustreerde heel wat werken van Hendrik Conscience en van andere Vlaamsgezinde auteurs. Hij was ook politicus voor de Meetingpartij.

De Brugse progressief-liberale geneesheer Emile Dumon (1862-1948) engageerde zich tijdens de Eerste Wereldoorlog vergaand in het activisme.