Encyclopedie

Gerard Cooreman (1852-1926) was een Gentse advocaat, bankier, verzekeraar en vanaf 1895 ook politicus voor de katholieke partij.

Albert Coppé (1911-1999) was hoogleraar Economie aan de KU Leuven. Ook was hij toppoliticus van de CVP en Europees commissaris. Hij was voorstander van een unionistisch federalisme.

Advocaat Alfred Coppieters ’t Wallant (1835-1906) was in Brugge voorzitter van het Breidelcomité, dat de oprichting begeleidde van het in 1887 onthulde standbeeld voor Jan Breidel en Pieter Deconinck.

Jurist en econoom Emmanuel Coppieters (1925-1993) zette zich via initiatieven als de Vereniging voor Internationale Relaties en het Contact- en Cultuurcentrum Brussel in voor het Nederlandstalige cultuurleven in Brussel.

Honoré Coppieters (1874-1947) was vanaf 1927 bisschop van Gent. Hij verzette zich tegen het activisme en 'buitensporigheden van het Vlaams-nationalisme', maar steunde de Vlaamse taaleisen.

De progressieve Vlaams-nationalist en christelijke humanist Maurits Coppieters (1920-2005) was vanaf het midden van de jaren 1960 een van de boegbeelden van de Volksunie (VU).

De Antwerpse musicoloog August Corbet (1907-1964), een specialist inzake de Vlaamse componist Peter Benoit, werkte het grootste deel van zijn beroepsloopbaan als administratief hoofdverantwoordelijke van het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium

De Vlaamsgezinde journalist-publicist, leraar, kabinetsmedewerker en ambtenaar Marcel Cordemans (1891-1991) was van 1922 tot 1929 hoofdredacteur van de krant De Standaard.

Edward Coremans (1835 – 1910) was een Antwerpse advocaat en politicus van de Meetingpartij. Hij was de politieke vader van de eerste taalwetten. Van 1872 tot 1900 gold hij als de politieke kopman van de Vlaamse beweging.

Edward Coremans (1863-1926) werd ambtenaar en bekleedde een hoge functie bij het ministerie van Kunsten en Wetenschappen.

Victor Coremans (1802-1872) was een radicaal-liberale pleitbezorger van het pangermanisme in de vroege jaren van de Vlaamse beweging.

Ivo Cornelis (1887-1958) was een Vlaamsgezind priester in Mechelen, die tijdens en na de Eerste Wereldoorlog mee de christelijke arbeidersbeweging uitbouwde en vooral bekend werd met zijn jongenstehuis.

Jozef Cornelis (1891-1948) raakte als dokter aan de IJzer aangetrokken door de Frontbeweging en werd nadien de leider van de Vlaams-nationalisten en schepen in Lier in 1926-1932.

Egidius Cornelissen (1769-1849) was een revolutionair militant in het laatste decennium van de 18de eeuw en organisator van het cultuurleven in Gent.