Encyclopedie

Lambrecht van Ryswyck (1822-1894) was een katholiek en flamingantisch dichter en kunstsmid. Hij was medestichter en voorzitter van de Nederduitsche Bond, lid van de Meetingpartij en later van de Katholieke Partij.

Koning Albert I (1875-1934) werd aan de vooravond van en tijdens de Eerste Wereldoorlog geconfronteerd met een radicaliserende Vlaamse beweging.

Boudewijn (1930-1993) moest als gevolg van de koningskwestie op jonge leeftijd en onvoorbereid zijn vader opvolgen. Zijn koningschap werd getekend door de Congolese dekolonisatie, staatshervormingen en de abortuskwestie.

Leopold I (1790-1865) was de eerste koning der Belgen. Hij werd als prins uit het hertogelijk huis van Saksen-Coburg-Gotha in 1831 vanwege zijn uitgebreid Europees netwerk tot de Belgische troon geroepen.

Leopold III (1901-1983) werd aan de vooravond van en tijdens de Tweede Wereldoorlog het boegbeeld van een autoritaire stroming in de Belgische politiek.

Petrus van Schuylenbergh (1872-1963) was als drukker en uitgever betrokken bij de daensistische beweging. Na de Tweede Wereldoorlog was hij volksvertegenwoordiger voor de CVP. Ook was hij actief als schrijver en schilder.

Advocaat Herman van Snick (1914-2002) verwierf bekendheid als dichter. Hij was actief binnen de Vlaamsgezinde liberale beweging.

Adolphe van Soust de Borkenfeldt (1824-1877) was een liberale, Vlaamsgezinde topambtenaar bij de afdeling Schone Kunsten van het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Désiré van Spilbeeck (1831-1887) was een Vlaamsgezinde kunstkenner die betrokken was bij het tijdschrift De Vlaemsche School.

Jacques-Corneille van Thielen (1806-onbekend) was een vroege radicale flamingant, die reeds voor een administratieve scheiding pleitte. Hij was lid van verschillende flamingantische verenigingen zoals het Vlaemsch-Duitsch Zangverbond.

Renaat van Thillo (1901-1981) was tijdens de Tweede Wereldoorlog de leider van de Vrijwillige Arbeidsdienst voor Vlaanderen (VAVV) en van haar opvolger, de Vlaamse Arbeidsdienst (VAD).

Onderwijzer Hendrik van Tichelen (1883-1967) maakte vooral naam als promotor van Vlaamse kinderliteratuur, onder andere door zijn tijdschrift De Kleine Vlaming, het initiatief ‘Kinderuur’, bloemlezingen en studies over dat onderwerp.