Encyclopedie

Als Duits rijkskanselier tussen 1909 en 1917 nam Theobald von Bethmann-Hollweg het initiatief tot Duitse inmenging in de Vlaamse beweging tijdens de Eerste Wereldoorlog en hij werd verantwoordelijk voor de praktische uitvoering ervan.

Oskar von der Lancken-Wakenitz (1867-1939) was een Duitse diplomaat.

De Duitse dichteres Ida von Düringsfeld (1815), barones von Reinsberg, verbleef grotendeels in Vlaanderen van 1854 tot 1858 en verdiepte zich in de Vlaamse beweging, die volgens haar ook een strijd om het Germaanse wezen inhield.

Alexander von Falkenhausen (1878-1966) was de Militaire Bevelhebber in België tijdens de Duitse bezetting van 1940 tot 1944. In die functie was hij de hoogste Duits autoriteit in België.

Georg von Hertling (1843-1919) was de Duitse rijkskanselier van oktober 1917 tot september 1918. Op het einde van zijn ambtstermijn zette hij een streep onder de ‘flamenpolitieke’ koers van zijn voorgangers.

Richard von Kühlmann (1873-1948) was van 1915 tot 1916 de Duitse gezant in Nederland. Als dusdanig was hij cruciaal voor de ontwikkeling van een systematische Duitse Flamenpolitik.

Luise von Ploennies (1803-1872) was een Duitse schrijfster die in 1844 een reis door Vlaanderen maakte en daar contacten legde met vooraanstaande leden van de Vlaamse beweging.

Herman Vos (1889-1952) engageerde zich tijdens de Eerste Wereldoorlog in het activisme. Vanaf 1925 was hij parlementslid voor de Frontpartij.

Alfons Vranckx (1907-1979) was een hoogleraar rechten en een socialistische politicus met een Vlaamsgezinde overtuiging, die zich op diverse gebieden inzette voor de ‘Vlaamse zaak’, maar als minister ook enkele malen in aanvaring kwam met de Vlaam