Encyclopedie

Lodewijk Scharpé (1869-1935) was een taalkundige die aan het begin van de 20ste eeuw bijdroeg tot de vernederlandsing van de Leuvense universiteit.

Leo Scheerders (1874-1937) was een industrieel in Sint-Niklaas. Hij was een belangrijke aandeelhouder van de Handelsbank. In zijn fabriek bezorgde Scheerders na de Eerste Wereldoorlog gestrafte activisten een baan.

Bernard Schreuder (1787-1862) was de eerste directeur van de Rijksnormaalschool in Lier. Als leraar en als directeur maakte Schreuder uitsluitend gebruik van het Nederlands.

Gustaaf Segers (1848-1930) was een Vlaamse schrijver en leraar. Hij publiceerde zowel literair als pedagogisch werk.

Jozef Sels (1900-1974) was een dokter in Lier. Hij engageerde zich in de katholieke Vlaamse studentenbeweging en de Vlaams-nationalistische plaatselijke politiek, en werd ondervoorzitter van het nationaal Davidsfonds-bestuur.

Pieter-Jozef Sencie (1865-1941) was als classicus verbonden aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was actief in de katholieke Vlaamse studentenbeweging en was de stichter en eerste voorzitter van Vlaamse Leergangen.

Priester Leo Senden (1888-1944) was deken in Hoogstraten. Hij was ook directeur van de Katholieke Vlaamsche Volkshogeschool. Senden publiceerde Nederlandstalige schoolboeken en studies over biologie.

Paul Sergier (1931) was voorzitter van de Vriendenkring voor het Komense. Hij stond in 1978 mee aan de wieg van de Vlaamse school aldaar.

Constant Philippe Serrure (1805-1872) was een Gentse historicus, bibliofiel, numismaat, cultuurflamingant en filoloog. Hij was tevens hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Gent.

Onderwijzer Theodoor Sevens (1848-1927) was in Kortrijk actief in het Davidsfonds, stichtte er het tijdschrift De Kouter, was actief in de gemeentepolitiek en schreef over plaatselijke geschiedenis en pedagogie.

Lodewijk Severeijns (1872-1957) was tijdens de Eerste Wereldoorlog lid van Jong-Vlaanderen en van de Raad van Vlaanderen. Ook publiceerde hij over de economische aspecten van de Vlaamse beweging.