Encyclopedie

Amaat Dumon (1895-1978) heeft op twee wijzen naam gemaakt: als geneticus in het domein van zaad- en veeveredeling en als strijdend flamingant, op de bres voor de vernederlandsing van wetenschap en het hoger onderwijs.

De Brugse progressief-liberale geneesheer Emile Dumon (1862-1948) engageerde zich tijdens de Eerste Wereldoorlog vergaand in het activisme.

Jozef Dumon (1914-1976) was een Vlaamsgezinde priester, die na de Tweede Wereldoorlog een tijd onder huisarrest geplaatst werd wegens zijn caritatieve activiteiten voor getroffenen door de repressie.

Elias Dupon (1910-1993) was een Vlaams-nationalistische priester die als jongeman actief in het Algemeen Katholiek Vlaamsch Studentenverbond.

De Vlaamsgezinde publicist en journalist Christian Dutoit (1956-2016) was in de Vlaamse beweging een buitenbeentje en een cultfiguur.

Louisa Duykers (1869-1952) was een Antwerpse auteur, cultureel bemiddelaar en onderwijsbevorderaar. Samen met Marie-Elisabeth Belpaire en Hilda Ram nam zij talkrijke initiatieven voor de bevordering van het Vlaamse onderwijs voor meisjes.

Jacques Dwelshauwers (1872-1940), ook bekend onder zijn pseudoniem Jacques Mesnil, werkte vanuit zijn links-anarchistische overtuiging mee aan Van Nu en Straks, zonder evenwel het Vlaamse emancipatie- en gemeenschapsideaal van zijn vriend

Pieter Ecrevisse (1804-1879) was een liberale onderwijzer, politicus, jurist en auteur.

Ambtenaar Constant Eeckels (1879-1955) protesteerde tijdens de Eerste Wereldoorlog via sluikschriften tegen het activisme, maar kwam na de oorlog wel op voor een rechtvaardige behandeling van de activisten.

Willem Eekelers (1883-1954) was een Antwerpse socialistische vakbondsleider en politicus die gedurende zijn carrière radicale Vlaamse standpunten innam.

Gustaaf Eeman (1859-1924) was als rechtenstudent actief in de katholieke Vlaamse studentenbeweging in Leuven.

Johan Eggen van Terlan (1883-1952) was een Gentse jurist die tijdens de Eerste Wereldoorlog koos voor het activisme. Na 1918 woonde hij afwisselend in Duitsland, Frankrijk en België.

Jef Eggermont (1950) vervulde in de jaren 1970 en 1980 een prominente rol in de Vlaamse Militanten Orde en de Odalgroep. Daarna was hij betrokken bij onder meer het tijdschrift Christelijk Vlaams en de Vlaamse Volksbeweging.