Encyclopedie

Leo Scheere (1895-1963) was advocaat en katholiek politicus voor achtereenvolgens de KCVV / KVV, het Vlaamsche Front en de CVP. Daarnaast was hij van 1936 tot 1959 actief in de Bond der Kroostrijke Gezinnen.

August Schowalter (1870-1940) was een Duits-nationalistische protestantse dominee, die tijdens de Eerste Wereldoorlog met de activistische groep Jong-Vlaanderen sympathiseerde.

De sociaaldemocratische vrouwenrechtenactiviste Adele Schreiber-Krieger (1872-1957) was tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij de Flamenpolitik.

Fernand Schreurs (1900-1970) was een liberale politicus. Ook was hij betrokken bij de Waalse Beweging. Zo was hij een lid van het centrum-Harmel. Hij verdedigde steeds het federalisme en de Waalse belangen.

Jozef Sels (1900-1974) was een dokter in Lier. Hij engageerde zich in de katholieke Vlaamse studentenbeweging en de Vlaams-nationalistische plaatselijke politiek, en werd ondervoorzitter van het nationaal Davidsfonds-bestuur.

Paul Sergier (1931) was voorzitter van de Vriendenkring voor het Komense. Hij stond in 1978 mee aan de wieg van de Vlaamse school aldaar.

Hendrik Sermon (1833-1904) was in Brussel betrokken bij allerhande flamingantische initiatieven. Hij formuleerde een eisenprogramma van de Vlaamse beweging. Hij was een aanhanger van de Meetingpartij.

Joris Sevenants (1907-1991) was tijdens het interbellum actief in de christelijke arbeidersbeweging in Brussel en nam daarbij Vlaamsgezinde standpunten in.

Alfons Sevens (1877-1961) was een Vlaamsgezinde onderwijzer en auteur, die onder meer medestichter was van Jong Vlaanderen (1902).

Onderwijzer Theodoor Sevens (1848-1927) was in Kortrijk actief in het Davidsfonds, stichtte er het tijdschrift De Kouter, was actief in de gemeentepolitiek en schreef over plaatselijke geschiedenis en pedagogie.