Encyclopedie

Aloïs van de Vyvere (1871-1961) was een advocaat en katholiek politicus. Hij zetelde twintig jaar in de Kamer en vervulde meerdere ministerfuncties. Hij werkte onder andere mee aan initiatieven op het vlak van de taalwetgeving.

Jef van de Wiele (1903-1979) was een leraar, schrijver en leider van de Duitsch-Vlaamsche Arbeidsgemeenschap. Hij trad tijdens de Tweede Wereldoorlog in de culturele en politieke collaboratie en speelde er een vooraanstaande rol.

Drukker Petrus van den Abeele (1884-1983) was actief in de daensistische beweging, het activisme en de Frontpartij.

De Nederlandse fiscalist en politicus Willem H. van den Berge (1905-1987) was van 1968 tot 1975 voorzitter van het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV).

Ingenieur Ernest van den Berghe (1868-1941) was tijdens de Eerste Wereldoorlog hoogleraar aan de Vlaamsche Hoogeschool en lid van de Commissie van Zaakgelastigden. Daarna week hij uit naar Nederland.

Georges van den Boom (1897-1978) was voorzitter van de Vlaamse Kommunistische Partij. Hij pleitte voor Vlaams en Waals zelfbestuur.

Albert van den Bruele (1885-1943) behoorde tot de radicale daensistische beweging. Hij trad toe tot het activisme en werd lid van de tweede Raad van Vlaanderen.

Geeraard van den Daele (1908-1984) was politiek actief in de Christelijke Volkspartij. Hij maakte zich onder meer hard voor zetelaanpassing en billijke taalverhoudingen in de overheidsdiensten.

Francis van den Eynde (1946-2021) deed zijn intrede in de Vlaamse beweging via de Volksunie en Were Di. In 1976 was hij medestichter van Voorpost en in 1980 werd hij voorzitter van deze organisatie.

Jef van den Eynde (1879-1929) was een Leuvens studentenleider in de periode 1899-1908.

Herman van den Reeck (1901-1920) was een Vlaamsgezinde links-radicale student, die zich van 1916 tot zijn overlijden in 1920 engageerde in de activistische jongerenbeweging.

Frans Van den Weghe (1868-1937) was actief in het Algemeen-Nederlands Verbond. Tijdens de Eerste Wereldoorlog engageerde hij zich in Jong-Vlaanderen. Na de oorlog week hij uit naar Nederland.

Frans van der Linden (1894-1918) speelde tijdens de Eerste Wereldoorlog een bedrijvige rol binnen de Frontbeweging. Na zijn overlijden aan het eind van de oorlog werd hij een van de zogenoemde IJzersymbolen.

Juliaan van der Linden (1848-1911) was advocaat in Brussel. Hij ijverde voor de ontplooiing van de Nederlandse rechtstaal en voor het gebruik van het Nederlands in de rechtbanken.