Encyclopedie

Toen hoogleraar en bankier Paul van Zeeland (1893-1973) tussen 1935 en 1937 aan het hoofd stond van de Belgische regering, werden onder andere de taalwet in rechtszaken en een amnestiewet voor activisten gestemd.

Omer Vanaudenhove (1913-1994) was al vroeg betrokken bij de liberale partij en werd burgemeester van Diest (1947-1958 en 1976-1978), senator en minister van Openbare Werken en Wederopbouw (1954-1961) en voorzitter van de liberale partij (1961-1968

Felix vande Sande (1824-1890) was vooral actief binnen de Brusselse toneelwereld. Hij streefde naar Nederlandstalig theater en de uitbouw van een professionele schouwburgorganisatie.

Carl Vandekerckhove (1929-2005) bekleedde verschillende hoge functies bij het Belgische Rode Kruis en ijverde voor de splitsing van de organisatie.

Historicus en leraar geschiedenis in het middelbaar onderwijs Werner Vandenabeele (1926-2000) kreeg zijn Vlaamsgezindheid van thuis mee en voegde er een marxistische overtuiging en engagement aan toe.

Lionel Vandenberghe (1943-2023) was voorzitter van het IJzerbedevaartcomité en senator voor Spirit.

Remi Vandenbroucke (1907-1985) was een taalgrensactivist in Komen en de eerste voorzitter van de Vriendenkring van het Komense.

Michiel Vandenbussche (1945-2006) was Brussels en Vlaams parlementslid en gemeenteraadslid in Etterbeek voor de socialistische partij. Hij was ook voorzitter van de Raad van de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

Robert Vandeputte (1908-1997) was een advocaat en hoogleraar en vervulde meerdere hooggeplaatste functies.

Arthur Vanderpoorten (1884-1945) was een Vlaamsgezinde liberale politicus. Tijdens het interbellum speelde hij een belangrijke rol in de vernederlandsing van het onderwijs en in de uitbouw van het officieel onderwijs.

Remi Vanderschelden was actief in de Daensistische Beweging, journalist en politicus en bevorderde samenwerking tussen Daensisten en Fronters. Frontsoldaat in WO I, politiek betrokken in jaren 1920-30.

Erik Vandewalle (1937-2024) was leraar Frans, Volksunie-schepen in Izegem en actief in het middenveld.

Leo Vandeweghe (1906-1988) was onder meer lid van het Verdinaso. Hij verbleef lange tijd in Belgisch-Congo. Tussen 1968 en 1971 was hij senator voor de Volksunie. Hij brak met de partij en sloot zich vanaf 1981 aan bij het Vlaams Blok.