Encyclopedie

Adiel Debeuckelaere (1888-1979) was een Vlaams-nationalistisch politicus. Hij zou zijn imago vooral opbouwen dankzij zijn leidende rol in de Frontbeweging.

De Antwerpse socialist August de Brouwere (1873-1935) was vóór de Eerste Wereldoorlog landelijk secretaris van het Verbond der Bouwwerkers.

De Tieltse aannemer Honoré Debusschere (1883-1968) was een belangrijke financier van verschillende Vlaams-nationalistische bladen, van Joris van Severen en van het Verdinaso.

Noël Decramer (1926-1996) was onderwijzer in het Franstalige onderwijs in Komen. Hij was de inspirator van de Vriendenkring van het Komense en hoofdredacteur van het tijdschrift Ons Kanton.

Jérôme Decroos zette tijdens de Eerste Wereldoorlog de stap naar het activisme. Na 1918 woonde hij in Duitsland, waar hij werkzaam was als docent en vertaler.

Jean-Marie Dedecker (1952) is een rechts-liberaal politicus, die actief was voor achtereenvolgens VLD en Lijst Dedecker. Sinds 2019 komt Dedecker als onafhankelijke op voor N-VA.

Raymond Dedeyn (1834-1902) was een liberale advocaat en schepen van Sint-Joost-Ten-Node. Verder was hij secretaris van Vlamingen Vooruit en de Ligue de l’Enseignement.

De Gentenaar Eduard Degerickx (1805-1881) was een Vlaamsgezinde, liberale stadsambtenaar die bekend gebleven is als secretaris van het literaire genootschap De Tael is gan(t)sch het Volk en van het Willemsfonds.

Léon Degrelle (1906-1994) was de leider van Rex, initieel een Belgische, extreemrechtse nationalistische beweging, nadien omgevormd tot partij, die na 1936 radicaliseerde in fascistische zin.

Fernand Dehousse (1906-1976) was hoogleraar in Luik. Hij was politicus voor de Parti Socialiste en betrokken bij de Waalse beweging. Hij toonde zich een voorstander van een federalistische hervorming van de staat.

Joris Dekeyser (1898-1973) werd in 1930 ondervoorzitter van het Verbond der Vlaamse Oud-strijders (VOS), en was tevens actief in het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). Tijdens de bezetting was hij schepen in Oostende.

Jozef Delafortrie (1910-1959) was vóór de Tweede Wereldoorlog actief lid van het Verdinaso en de Dinaso Militanten Orde. Na de oorlog was hij werkzaam als journalist bij verschillende katholieke kranten.

Jules Delaforterie (1880-1935) was de schoonzoon van Pieter Daens. Hij zette zich in voor de Christene Volkspartij en werkte mee aan de daensistische pers.

Luc Delafortrie (1912-1999) was lid van het Verdinaso, journalist bij onder meer De Standaard en stichter-voorzitter van het Daensfonds.

Jan Delmartino (1905-1997) was als bestuurder en kaderlid actief in de christelijke arbeidersbeweging. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij schepen in Groot-Brussel.