Encyclopedie

Jozef Cool (1890-1977) was tijdens het interbellum gemeenteraadslid en provincieraadslid voor de Christene Volkspartij/Vlaamsche Front en het VNV. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij burgemeester van Lede.

Gerard Cooreman (1852-1926) was een Gentse advocaat, bankier, verzekeraar en vanaf 1895 ook politicus voor de katholieke partij.

Jurist en econoom Emmanuel Coppieters (1925-1993) zette zich via initiatieven als de Vereniging voor Internationale Relaties en het Contact- en Cultuurcentrum Brussel in voor het Nederlandstalige cultuurleven in Brussel.

Honoré Coppieters (1874-1947) was vanaf 1927 bisschop van Gent. Hij verzette zich tegen het activisme en 'buitensporigheden van het Vlaams-nationalisme', maar steunde de Vlaamse taaleisen.

Edward Coremans (1835 – 1910) was een Antwerpse advocaat en politicus van de Meetingpartij. Hij was de politieke vader van de eerste taalwetten. Van 1872 tot 1900 gold hij als de politieke kopman van de Vlaamse beweging.

Victor Coremans (1802-1872) was een radicaal-liberale pleitbezorger van het pangermanisme in de vroege jaren van de Vlaamse beweging.

Ivo Cornelis (1887-1958) was een Vlaamsgezind priester in Mechelen, die tijdens en na de Eerste Wereldoorlog mee de christelijke arbeidersbeweging uitbouwde en vooral bekend werd met zijn jongenstehuis.

Egidius Cornelissen (1769-1849) was een revolutionair militant in het laatste decennium van de 18de eeuw en organisator van het cultuurleven in Gent.

Gravin Marie-José Cornet de Peissant (1871-1923) was de echtgenote van graaf Joseph de Brouchoven de Bergeyck. Na de Eerste Wereldoorlog steunde ze gebroodroofde activisten en pleitte ze voor amnestie.

Arthur Cornette (1852-1907) was een Vlaamsgezinde liberaal. Hij lag aan de basis van de loge Marnix van Sint-Aldegonde, waar het Nederlands vanaf het begin de voertaal was.

Ward Corsmit (1919-2002) was een priester die zich inzette voor de herleving van de Nederlandse taal en cultuur in Frans-Vlaanderen.