Jacques Dwelshauwers (1872-1940), ook bekend onder zijn pseudoniem Jacques Mesnil, werkte vanuit zijn links-anarchistische overtuiging mee aan Van Nu en Straks, zonder evenwel het Vlaamse emancipatie- en gemeenschapsideaal van zijn vriend
Ambtenaar Constant Eeckels (1879-1955) protesteerde tijdens de Eerste Wereldoorlog via sluikschriften tegen het activisme, maar kwam na de oorlog wel op voor een rechtvaardige behandeling van de activisten.
Willem Eekelers (1883-1954) was een Antwerpse socialistische vakbondsleider en politicus die gedurende zijn carrière radicale Vlaamse standpunten innam.
Gustaaf Eeman (1859-1924) was als rechtenstudent actief in de katholieke Vlaamse studentenbeweging in Leuven.
Johan Eggen van Terlan (1883-1952) was een Gentse jurist die tijdens de Eerste Wereldoorlog koos voor het activisme. Na 1918 woonde hij afwisselend in Duitsland, Frankrijk en België.
Jef Eggermont (1950) vervulde in de jaren 1970 en 1980 een prominente rol in de Vlaamse Militanten Orde en de Odalgroep. Daarna was hij betrokken bij onder meer het tijdschrift Christelijk Vlaams en de Vlaamse Volksbeweging.
Vik Eggermont (1929-2023) was decennialang actief in verschillende verenigingen die de nagedachtenis van Verdinaso-leider Joris van Severen en zijn gedachtengoed in ere wilden houden.
De vereniging Egmont vzw werd op 23 juli 1998 opgericht door de partij Vlaams Blok als antwoord op de weigering van uitgeverijen om werken van Vlaams Blok-politici te publiceren.
Eigen Taal Eigen Zeden (1887-1914) was een Antwerpse katholieke scholieren- en studentengilde.
Priester, leraar en literatuurrecensent Karel Elebaers (1880-1961) was tijdens de Eerste Wereldoorlog aalmoezenier aan het IJzerfront en engageerde zich later op diverse terreinen in de Vlaamse beweging.
Lodewijk Engels (1898-1960) was een priester die zich na de Tweede Wereldoorlog inzette voor verzoening tussen 'witten' (verzetsmensen, belgicisten) en 'zwarten' (collaborteurs).
Het Erasmusgenootschap was een Vlaamse, Heel-Nederlands geïnspireerde culturele vereniging die bestond van 1947 tot 1960.
Bert Eriksson (1931-2005) was beroepsmilitair, uitbater van het Antwerpse café Odal en leider van de Vlaams Militanten Orde (VMO).
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.
