Encyclopedie

Carlos van Sante (1896-1947) was een Vlaamse dominicaan, die deel uitmaakte van het radicaal Vlaamsgezinde en pro-activistische milieu rond kapelaan Cyriel Verschaeve.

Petrus van Schuylenbergh (1872-1963) was als drukker en uitgever betrokken bij de daensistische beweging. Na de Tweede Wereldoorlog was hij volksvertegenwoordiger voor de CVP. Ook was hij actief als schrijver en schilder.

Advocaat Herman van Snick (1914-2002) verwierf bekendheid als dichter. Hij was actief binnen de Vlaamsgezinde liberale beweging.

Leendert L.W. van Soest (1901-1970) was actief in de studentenafdeling van het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV) en nadien ook in het Dietsch Studentenverbond.

Adolphe van Soust de Borkenfeldt (1824-1877) was een liberale, Vlaamsgezinde topambtenaar bij de afdeling Schone Kunsten van het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Jacques-Corneille van Thielen (1806-onbekend) was een vroege radicale flamingant, die reeds voor een administratieve scheiding pleitte. Hij was lid van verschillende flamingantische verenigingen zoals het Vlaemsch-Duitsch Zangverbond.

De Antwerpse arts Edmond van Thillo (1905-1976) lag mee aan de basis van het Verbond der Vlaamse Academici en de Orde van den Prince. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij veroordeeld wegens verklikking.

Renaat van Thillo (1901-1981) was tijdens de Tweede Wereldoorlog de leider van de Vrijwillige Arbeidsdienst voor Vlaanderen (VAVV) en van haar opvolger, de Vlaamse Arbeidsdienst (VAD).

De advocaat Etienne van Vaerenbergh (1944) was van 1976 tot 2001 politicus voor de Volksunie en vanaf 2000 voor de lokale lijst LENNIK 2000 (later: Lennik Kwadraat).

Jaak van Waeg (1922-2000) was een advocaat, die voornamelijk bekendheid genoot als voorzitter van de Vlaams-nationalistische drukkingsgroep de Vlaamse Volksbeweging.

Piet van Waeyenberghe (1938) bouwde een loopbaan op als ondernemer. Hij was voorzitter van het VEV en bestuurder van meerdere banken.