Encyclopedie

Kamiel Hackx (1904-1983) kwam in 1932 en 1936 op voor de Vlaamsch-Nationale Demokratische Partij en speelde een belangrijke rol in de heropstart van de Priester Daensvrienden na de Tweede Wereldoorlog.

Armand Hacquaert (1906-1989) was hoogleraar geologie aan de Rijksuniversiteit Gent en socialistisch politicus.

François Haeck (1818-1889) was een Belgische ambtenaar en politicus.

Magda Haegens (1900-1992) had de leiding over de vrouwenorganisatie van het Vlaams Nationaal Verbond (VNV), tot ze in 1940 uit deze functie ontslagen werd.

Hippoliet Haerynck (1858-1924) was leraar en redacteur. Hij was actief binnen het liberaal-flamingante verenigingsleven in Brussel.

Jan Hainaut (1877-1920) was medeoprichter van de Groeningerwacht te Merksem. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij activist en lid van de Gouwraad Antwerpen. Hij overleed in de gevangenis.

Jozef Haller von Ziegesar (1864-1945) was een pan-Germanistische en Vlaamsgezinde medewerker van het door de Alduitsers gestichte tijdschrift Germania.

Hector Halsband (1878-1955) was tijdens de Eerste Wereldoorlog lid van Jong-Vlaanderen en van de Raad van Vlaanderen. Tijdens het interbellum was hij redacteur van De Schelde en van De Dag.

Constant Jacob Hansen (1833-1910) was een liberaal Vlaamsgezinde bibliothecaris en auteur met Deense wortels, die in Vlaanderen de aandacht vestigde op Scandinavië maar zich vooral levenslang inzette voor de taalkundige toenadering tussen het Nede

José Happart (1947) was een Waalsgezinde politicus van de Parti Socialiste (PS). Hij werd vooral bekend wegens zijn verzet tegen de overheveling van de Voerstreek vanuit de provincie Luik naar Limburg.

Ferdinand Hardijns (1864-1927) was een Gentse socialistische journalist en politicus die het primaat verdedigde van de sociale strijd op de taalstrijd.

Joris Hardy (1913-1997) was fiscaal adviseur van beroep. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij VNV-burgemeester van ’s-Herenelderen. Na de oorlog was hij senator voor de Volksunie en gemeenteraadslid, schepen en burgemeester van Hoeselt.

De Franstalige christendemocraat Pierre Harmel (1911-2009) was nauwelijks acht maanden premier van België, maar meermaals minister. Hij werd ook voorzitter van de Senaat.

Hans Hartwig (1874-1953) was een in België geboren Duitser die vanaf begin 1918 betrokken raakte bij de propaganda voor de Flamenpolitik.