Encyclopedie

Petrus van den Broeck (1790-onbekend) schreef aan het begin van de negentiende eeuw een befaamde brochure ter verdediging van de Nederlandse taal in de Zuidelijke Nederlanden.

Albert van den Bruele (1885-1943) behoorde tot de radicale daensistische beweging. Hij trad toe tot het activisme en werd lid van de tweede Raad van Vlaanderen.

Geeraard van den Daele (1908-1984) was politiek actief in de Christelijke Volkspartij. Hij maakte zich onder meer hard voor zetelaanpassing en billijke taalverhoudingen in de overheidsdiensten.

Francis van den Eynde (1946-2021) deed zijn intrede in de Vlaamse beweging via de Volksunie en Were Di. In 1976 was hij medestichter van Voorpost en in 1980 werd hij voorzitter van deze organisatie.

Jef van den Eynde (1879-1929) was een Leuvens studentenleider in de periode 1899-1908.

Jozef van den Heuvel (1889-1966) maakte naam als dialectoloog. Als student was hij redacteur van Ons Leven. Tijdens de Eerste Wereldoorlog zat hij krijgsgevangen in Soltau en Göttingen, waar hij het activisme propageerde.

Karel Van den Oever (1879-1926) was de bezieler van het tijdschrift Vlaamsche Arbeid. Hij toonde zich in zijn literair proza een katholieke en strijdende flamingant.

Herman van den Reeck (1901-1920) was een Vlaamsgezinde links-radicale student, die zich van 1916 tot zijn overlijden in 1920 engageerde in de activistische jongerenbeweging.

Frans Van den Weghe (1868-1937) was actief in het Algemeen-Nederlands Verbond. Tijdens de Eerste Wereldoorlog engageerde hij zich in Jong-Vlaanderen. Na de oorlog week hij uit naar Nederland.

Frans van der Linden (1894-1918) speelde tijdens de Eerste Wereldoorlog een bedrijvige rol binnen de Frontbeweging. Na zijn overlijden aan het eind van de oorlog werd hij een van de zogenoemde IJzersymbolen.

Juliaan van der Linden (1848-1911) was advocaat in Brussel. Hij ijverde voor de ontplooiing van de Nederlandse rechtstaal en voor het gebruik van het Nederlands in de rechtbanken.

Musicoloog Floris van der Mueren (1890-1966) was hoogleraar aan de Gentse universiteit. Hij was secretaris van het Davidsfonds en promotor van het ABN. Ook was hij politicus voor de Katholieke Vlaamsche Volkspartij.

Edouard van der Plassche (1823-1895) was advocaat, rechter en politicus. Hij engageerde zich binnen het liberale flamingantisme in Brussel.

Jan van der Ven (1876-1925) koos tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het activisme en bracht vanaf 1919, na een kortstondige gevangenisstraf, enkele fel anti-Belgische publicaties uit.