Encyclopedie

Jeanne Driessen (1892-1997) engageerde zich als jonge vrouw in de opkomende katholieke Vlaamse meisjesbeweging. Later was ze betrokken bij de vrouwenwerking van de christelijke arbeidersbeweging in Limburg.

Generaal Honoré Drubbel (1855-1924) was tijdens de Eerste Wereldoorlog commandant van de 2de divisie. Hij trad streng op tegen Vlaamsgezinde acties of aanhangers van de Frontbeweging. In 1920 getuigde hij op het proces tegen Lodewijk Dosfel.

Jan du Four (1913-1999) was voorzitter van Geen Taal Geen Vrijheid en pleitte voor en na de Tweede Wereldoorlog voor de verdubbeling van de Brusselse universiteit.

De Brugse progressief-liberale geneesheer Emile Dumon (1862-1948) engageerde zich tijdens de Eerste Wereldoorlog vergaand in het activisme.

Jozef Dumon (1914-1976) was een Vlaamsgezinde priester, die na de Tweede Wereldoorlog een tijd onder huisarrest geplaatst werd wegens zijn caritatieve activiteiten voor getroffenen door de repressie.

De Vlaamsgezinde publicist en journalist Christian Dutoit (1956-2016) was in de Vlaamse beweging een buitenbeentje en een cultfiguur.

Jacques Dwelshauwers (1872-1940), ook bekend onder zijn pseudoniem Jacques Mesnil, werkte vanuit zijn links-anarchistische overtuiging mee aan Van Nu en Straks, zonder evenwel het Vlaamse emancipatie- en gemeenschapsideaal van zijn vriend

Ambtenaar Constant Eeckels (1879-1955) protesteerde tijdens de Eerste Wereldoorlog via sluikschriften tegen het activisme, maar kwam na de oorlog wel op voor een rechtvaardige behandeling van de activisten.

Willem Eekelers (1883-1954) was een Antwerpse socialistische vakbondsleider en politicus die gedurende zijn carrière radicale Vlaamse standpunten innam.

Gustaaf Eeman (1859-1924) was als rechtenstudent actief in de katholieke Vlaamse studentenbeweging in Leuven.

Johan Eggen van Terlan (1883-1952) was een Gentse jurist die tijdens de Eerste Wereldoorlog koos voor het activisme. Na 1918 woonde hij afwisselend in Duitsland, Frankrijk en België.

Jef Eggermont (1950) vervulde in de jaren 1970 en 1980 een prominente rol in de Vlaamse Militanten Orde en de Odalgroep. Daarna was hij betrokken bij onder meer het tijdschrift Christelijk Vlaams en de Vlaamse Volksbeweging.

Vik Eggermont (1929-2023) was decennialang actief in verschillende verenigingen die de nagedachtenis van Verdinaso-leider Joris van Severen en zijn gedachtengoed in ere wilden houden.