Encyclopedie

Virgile Decommer (1924-1990) was een oostfrontvrijwilliger, huisarts, schepen in Grembergen en Kamerlid voor de Volksunie.

Daniël Deconinck (1921-2004) was een Vlaamsgezind politicus. Zijn poging om van de Volksunie een brede sociaal-flamingantische beweging te maken leidde in 1965 tot een breuk met de partij.

Jean-Marie Dedecker (1952) is een rechts-liberaal politicus, die actief was voor achtereenvolgens VLD en Lijst Dedecker. Sinds 2019 komt Dedecker als onafhankelijke op voor N-VA.

Raymond Dedeyn (1834-1902) was een liberale advocaat en schepen van Sint-Joost-Ten-Node. Verder was hij secretaris van Vlamingen Vooruit en de Ligue de l’Enseignement.

Historicus Eric Defoort (1943-2016) werkte als leraar, bibliothecaris en hoogleraar, en was ook bedrijvig als auteur van historische boeken en als publicist.

Joris Degraeve (1914-1974) was leraar van beroep. Hij was een van de stichters van de Volksunie in Limburg en trad op als gemeenteraadslid, provincieraadslid en provinciaal voorzitter van de partij.

Léon Degrelle (1906-1994) was de leider van Rex, initieel een Belgische, extreemrechtse nationalistische beweging, nadien omgevormd tot partij, die na 1936 radicaliseerde in fascistische zin.

Jean-Luc Dehaene (1940-2014) was een boegbeeld van de christelijke Vlaamse Volkspartij (CVP), die van 1992 tot 1997 premier van België was en een sleutelrol speelde in de staatshervormingen van 1980, 1988 en 1993.

Lieven Dehandschutter (1958), afkomstig uit een Vlaams-nationalistische familie, is sinds zijn jeugd politiek actief, eerst in de Volksunie en later in de Nieuw-Vlaamse Alliantie, zowel op Vlaams niveau als in zijn geboortestad Sint-Niklaas.

Fernand Dehousse (1906-1976) was hoogleraar in Luik. Hij was politicus voor de Parti Socialiste en betrokken bij de Waalse beweging. Hij toonde zich een voorstander van een federalistische hervorming van de staat.

Joris Dekeyser (1898-1973) werd in 1930 ondervoorzitter van het Verbond der Vlaamse Oud-strijders (VOS), en was tevens actief in het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). Tijdens de bezetting was hij schepen in Oostende.

Cyriel Delaere (1861-1917) was een Vlaams katholiek priester-leraar en schrijver. Hij steunde de Vlaamse scholieren- en studentenbeweging en trok mee de tijdschriften Biekorf en De Vlaamsche Vlagge.

Jozef Delafortrie (1910-1959) was vóór de Tweede Wereldoorlog actief lid van het Verdinaso en de Dinaso Militanten Orde. Na de oorlog was hij werkzaam als journalist bij verschillende katholieke kranten.

Jules Delaforterie (1880-1935) was de schoonzoon van Pieter Daens. Hij zette zich in voor de Christene Volkspartij en werkte mee aan de daensistische pers.

Luc Delafortrie (1912-1999) was lid van het Verdinaso, journalist bij onder meer De Standaard en stichter-voorzitter van het Daensfonds.