Encyclopedie

Pieter Bauwens (1974) is een journalist en leerkracht, vooral bekend als hoofdredacteur van Doorbraak.be.

Frans Beckers (1905-1993) was een Vlaamsgezinde auteur van koloniale romans en theaterstukken. Voor zijn rol in de collaborerende pers tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij in 1946 bij verstek ter dood veroordeeld.

De priester Benoit Beeckman (1789-1865) toonde zich in de eerste decennia na de Belgische Revolutie als een politiek geëngageerde publicist, waarbij hij van een orangistisch standpunt evolueerde tot een sociaaldemocratisch en Vlaamsgezind discours

Paul-Felix Beeckman (1900-1978) was als student actief in het Algemeen Katholiek Vlaamsch Studentenverbond en het KVHV. Later engageerde hij zich binnen het VNV.

Auguste Beernaert (1829-1912) was een vooraanstaand katholiek politicus, die tweemaal minister van Openbare Werken was en als kabinetsleider in de jaren 1880-1890 mee de eerste voorzichtige sociale hervormingen hielp door te voeren.

Victor Begerem (1853-1934) was advocaat, volksvertegenwoordiger voor de Katholieke Partij en minister van Justitie (1894-1899).

Jan Béghin (1949-2022) was een politicus voor de Christelijke Volkspartij (CVP) en Christen-Democratisch en Vlaams (CD&V). In 2004 maakte hij de overstap naar de socialistische partij.

Pieter Behaegel (1783-1857) was een West-Vlaamse theoloog, taalkundige en pedagoog, die zich tijdens de 'spellingoorlog' tussen 1839 en 1844 als een van de belangrijkste tegenstanders van de taalintegratie tussen Noord en Zuid manifesteerde.

Frans Beirens (1893-1983) was actief in verschillende Vlaams-nationale politieke initiatieven. Nadien was hij bestuurder bij diverse verenigingen.

Onderwijzer Pol Beirnardts (1900-1955) stichtte het Algemeen Vlaamsch Normalistenverbond. Na zijn pensionering presenteerde hij als Oom Pol jeugdprogramma’s op Radio Antwerpen.

Procureur-generaal Hermann Bekaert (1906-1989) kwam in opspraak tijdens het gerechtelijk onderzoek naar de dynamitering van de IJzertoren in 1946.

Leon Bekaert (1891-1961) was een Belgisch industrieel en politiek zwaargewicht binnen de CVP. Hij was het gezicht van de modernistische fractie binnen het naoorlogse Belgische patronaat.

Wouter Beke (1974) is CD&V-politicus. Als voormalig academicus gold hij jarenlang als huisideoloog van de partij. Hij was tien jaar partijvoorzitter en werd Vlaams minister in 2019, maar moest aftreden in 2022.