Encyclopedie

Eugène van Bemmel (1824-1880) was hoogleraar aan de Université libre de Bruxelles. Hij schreef in het Frans, maar leerde Nederlands. Zijn flamingantisme vloeide voort uit zijn progressief-liberaal engagement.

Jef van Bilsen (1913-1996) speelde tijdens de jaren 1930 en in de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog een leidende rol in het Verdinaso en stapte na de ontbinding van deze beweging in het verzet.

Ingenieur Robrecht van Boxstaele (1903-1979) was medeoprichter van de Vlaamse Technische Kring en van de Koninklijke Vlaamse Ingenieursvereniging. Ook was hij hoofdredacteur van het Technisch-Wetenschappelijk Tijdschrift.

Michiel van Caeneghem (1893-1940) was een econoom en hoogleraar. Hij was betrokken bij de Vlaamsche Wetenschappelijke Congressen en bestuurder bij het Vlaams Economisch Verbond.

Louis van de Laar (1921-2004) was een Nederlands bestuurder en politicus die een belangrijke rol speelde bij het ontstaan van de Nederlandse Taalunie.

Hendrik Jozef van de Wijer (1883-1968), germanist, naamkundige en gewoon hoogleraar te Leuven, was als stichter en hoofdredacteur de drijvende kracht achter het weekblad Nieuw Vlaanderen en een van de initiatiefnemers in de frontvorming r

Historicus en jurist Wim van den Steene (1920-2013) was van 1971 tot 1983 directeur van de bibliotheek van het Belgische parlement. Hij was ook actief als publicist, onder andere in verband met de Vlaamse beweging.

De Leuvense hoogleraar geschiedenis Léon van der Essen (1883-1963) was tijdens zijn studietijd Vlaamsgezind, ontwikkelde zich tijdens de Eerste Wereldoorlog tot een Belgische ‘patriottard’ en was later een aanhanger van het Heelneerlandisme, dat e

Oscar van der Hallen (1903-1979) was essayist, cultuurjournalist en leraar.

Gerard van der Horst (1907-1971) lag mee aan de basis van het Verdinaso in Nederland en beheerde tot de Tweede Wereldoorlog als achtereenvolgens secretaris en penningmeester de administratie van deze organisatie.

Musicoloog Floris van der Mueren (1890-1966) was hoogleraar aan de Gentse universiteit. Hij was secretaris van het Davidsfonds en promotor van het ABN. Ook was hij politicus voor de Katholieke Vlaamsche Volkspartij.

Hendrik van der Wielen (1903-1990) was in zijn Amsterdamse studietijd een van de spilfiguren van het Dietsch Studentenverbond.

Bernard H.C.K. van der Wijck (1836-1925) was een Nederlandse hoogleraar die in 1917 mee aan de basis lag van de Groot-Nederlandse drukkingsgroep De Dietsche Bond, waarvan hij bovendien van 1917 tot 1921 voorzitter was.

De jurist, hoogleraar en katholieke politicus Emiel van Dievoet (1886-1967) was in de jaren 1930 de drijvende kracht achter de opstart van Nederlandstalige colleges aan de Leuvense rechtsfaculteit.