Encyclopedie

Léon Degrelle (1906-1994) was de leider van Rex, initieel een Belgische, extreemrechtse nationalistische beweging, nadien omgevormd tot partij, die na 1936 radicaliseerde in fascistische zin.

Jean-Luc Dehaene (1940-2014) was een boegbeeld van de christelijke Vlaamse Volkspartij (CVP), die van 1992 tot 1997 premier van België was en een sleutelrol speelde in de staatshervormingen van 1980, 1988 en 1993.

Lieven Dehandschutter (1958), afkomstig uit een Vlaams-nationalistische familie, is sinds zijn jeugd politiek actief, eerst in de Volksunie en later in de Nieuw-Vlaamse Alliantie, zowel op Vlaams niveau als in zijn geboortestad Sint-Niklaas.

Fernand Dehousse (1906-1976) was hoogleraar in Luik. Hij was politicus voor de Parti Socialiste en betrokken bij de Waalse beweging. Hij toonde zich een voorstander van een federalistische hervorming van de staat.

Joris Dekeyser (1898-1973) werd in 1930 ondervoorzitter van het Verbond der Vlaamse Oud-strijders (VOS), en was tevens actief in het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). Tijdens de bezetting was hij schepen in Oostende.

Priester Jan Dekkers (1915-1998) was de vijfde abt van de abdij van Steenbrugge en vanaf 1968 voorzitter van het Jozef Lootensfonds.

Cyriel Delaere (1861-1917) was een Vlaams katholiek priester-leraar en schrijver. Hij steunde de Vlaamse scholieren- en studentenbeweging en trok mee de tijdschriften Biekorf en De Vlaamsche Vlagge.

De arts Karel Delahaye (1921-1971) was actief in de Volksunie. Hij was als rechts nationalist een overtuigd promotor van Groot-Nederland en van het apartheidsregime in Zuid-Afrika.

Juliaan Delbeke (1859-1916) was een gevierd spreker, kunstliefhebber en katholiek politicus.

Edgard Delvo (1905-1999) was een socialistisch kaderlid en volgeling van Hendrik de Man. Hij trad toe tot de VNV-leiding in 1940 en werd in 1942 leider van de Unie van Hand- en Geestesarbeiders.

Leo Delwaide (1897-1978) was advocaat en politicus voor achtereenvolgens de katholieke partij en de Christelijke Volkspartij.

Jules Demarrez (1884-1951) was achtereenvolgens lid van de daensistische, de socialistische en de liberale partij, maar zijn flamingantisme bleef een constante factor in zijn politieke optreden.