Encyclopedie

Marcel van den Bulcke (1879-1954) was een Vlaams-nationalistisch politicus. Hij zetelde in de gemeenteraad van Vlamertinge en was volksvertegenwoordiger en senator voor het arrondissement Ieper.

Geeraard van den Daele (1908-1984) was politiek actief in de Christelijke Volkspartij. Hij maakte zich onder meer hard voor zetelaanpassing en billijke taalverhoudingen in de overheidsdiensten.

Francis van den Eynde (1946-2021) deed zijn intrede in de Vlaamse beweging via de Volksunie en Were Di. In 1976 was hij medestichter van Voorpost en in 1980 werd hij voorzitter van deze organisatie.

Frans van der Elst (1920-1997) was repressieadvocaat, medestichter van de Volksunie en voor die partij twintig jaar voorzitter (1955-1975) en bijna dertig jaar parlementslid (1958-1985).

De Vlaams-nationalist Alfred van der Hallen (1901-1975) was van 1941 tot 1944 ‘oorlogsburgemeester’ van zijn geboortestad en woonplaats Lier.

Dogmatisch theoloog Joseph van der Meersch (1868-1952) kantte zich als grootvicaris en bisschoppelijk censor tegen de opkomende Vlaamse studentenbeweging en de vernederlandsing van het onderwijs, wat voor frictie met de Vlaamse beweging zorgde.

Jozef van der Moere (1791-1875) was een jezuïet, leraar en rector. Hij verzette zich tegen de verfransing van de jezuïetencolleges in een tijd waarin er nog in het Latijn werd onderwezen.

Edouard van der Plassche (1823-1895) was advocaat, rechter en politicus. Hij engageerde zich binnen het liberale flamingantisme in Brussel.

Edmond van Dieren (1879-1961) was een advocaat en een gematigd Vlaams-nationaal en onafhankelijk politicus.

De jurist, hoogleraar en katholieke politicus Emiel van Dievoet (1886-1967) was in de jaren 1930 de drijvende kracht achter de opstart van Nederlandstalige colleges aan de Leuvense rechtsfaculteit.