Encyclopedie

Jeanne Driessen (1892-1997) engageerde zich als jonge vrouw in de opkomende katholieke Vlaamse meisjesbeweging. Later was ze betrokken bij de vrouwenwerking van de christelijke arbeidersbeweging in Limburg.

Burggraaf Charles du Bus de Warnaffe (1894-1965) was een politicus van de Katholieke Partij en de CVP. Als minister nam hij enkele maatregelen die in Vlaamsgezinde kringen fel werden gecontesteerd.

Léonce du Castillon (1869-1941) engageerde zich als sociaal voelende Vlaamsgezinde gedurende een aantal decennia in het daensisme, waarvan hij zich na 1900 echter geleidelijk verwijderde.

Stephanus du Toit (1847-1911) was in Zuid-Afrika een grote pleitbezorger van het Afrikaans en had in dat verband tijdens de jaren 1880 nogal wat contact met Vlaanderen.

Laurent Duchateau (1908-1993) was huisarts en politicus. Hij was een van de stichters van de Volksunie (VU) in Limburg, provincieraadslid voor de Christelijke Vlaamse Volksunie (CVV) en de VU en gemeenteraadslid in Hoeselt.

De Antwerpse kunstenaar Edward Dujardin (1817-1889) illustreerde heel wat werken van Hendrik Conscience en van andere Vlaamsgezinde auteurs. Hij was ook politicus voor de Meetingpartij.

Mia Dujardin (1927-2016) verdedigde als Vlaams-nationalistisch militant conservatieve ethische principes vanuit een orthodox christelijk geloof.

Miel Dullaert (1948) was lid van de Kommunistische Partij van België (KPB), later Kommunistische Partij Vlaanderen, en (hoofd)redacteur van De Rode Vaan.

Amaat Dumon (1895-1978) heeft op twee wijzen naam gemaakt: als geneticus in het domein van zaad- en veeveredeling en als strijdend flamingant, op de bres voor de vernederlandsing van wetenschap en het hoger onderwijs.

Gaston Durnez (1928-2010) was een van de toonaangevende Vlaamse journalisten van zijn tijd.

Pieter Ecrevisse (1804-1879) was een liberale onderwijzer, politicus, jurist en auteur.

Willem Eekelers (1883-1954) was een Antwerpse socialistische vakbondsleider en politicus die gedurende zijn carrière radicale Vlaamse standpunten innam.

Johan Eggen van Terlan (1883-1952) was een Gentse jurist die tijdens de Eerste Wereldoorlog koos voor het activisme. Na 1918 woonde hij afwisselend in Duitsland, Frankrijk en België.

Jef Eggermont (1950) vervulde in de jaren 1970 en 1980 een prominente rol in de Vlaamse Militanten Orde en de Odalgroep. Daarna was hij betrokken bij onder meer het tijdschrift Christelijk Vlaams en de Vlaamse Volksbeweging.