In Vlaanderen is sinds vele eeuwen een klein bevolkingsdeel Franstalig. Deze numerieke minderheid was zeker tot de taalwetten van de jaren 1930 en 1960 van groot socio-economisch, politiek en symbolisch belang in de Belgische geschiedenis.
Paul Fredericq (1850-1920) was een vooraanstaande Gentse historicus, die als de officieuze ideoloog van het liberaal flamingantisme kan worden omschreven.
Juliane Gabriëls (1886-1958) was een Gentse zenuwarts en kunsthistorica, die onder meer meewerkte aan Jong Dietschland (1926-1935), publiceerde over de Vlaamse beeldhouwkunst en aandacht vroeg voor de Frans-Vlaamse kunstgeschiedenis.
Pieter Génard (1830-1899) was stadsbibliothecaris en stadsarchivaris van Antwerpen. Zijn Vlaamsgezindheid reflecteerde zich in zijn keuze om zijn gedichten, toneelstukken, artikels en bronnenpublicaties in het Nederlands te schrijven.
De Germaansche Werkgemeenschap Vlaanderen was actief tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zij bestudeerde de relatie tussen Vlaanderen en de Germaanse wereld op historisch en maatschappelijk gebied, vanuit een nationaalsocialistisch perspectief.
Frederik Carel Gerretson (1884–1958) was een Nederlandse historicus, zakenman en politicus, die vanuit zijn Groot-Nederlandse overtuiging het Vlaams-nationalisme trachtte te beïnvloeden.
Pieter Geyl (1887–1966) was een Nederlandse historicus met uitgesproken Groot-Nederlandse opvattingen, die een belangrijke rol speelde in het Vlaams-nationalisme tijdens het interbellum.
Onderwijzer Lode Geysen (1903-1938) was actief in het amateurtheater. Hij zag het massaspel als middel voor het Vlaamse volk om zijn onderlinge solidariteit en eigenheid te herwinnen.
Guido Gezelle (1830-1899) was een Vlaamse priester die de Vlaamse volkstaal verdedigde binnen het algemeen Nederlands. Hij verwierf grote bekendheid als lyrisch dichter van religieuze natuurpoëzie.
Remi Ghesquière (1866-1964) zette zich in West-Vlaanderen en in Halle in voor de Vlaamse zangcultuur. Ook componeerde hij een aantal Vlaamsgezinde liederen.
Roger Gheyselinck (1906-1971) was ondervoorzitter van het Algemeen-Nederlands Verbond en actief in het Verbond van Vlaamse Academici. Ook publiceerde hij over de geschiedenis van de Nederlandse gedachte.
De Gilde van Sinte Luitgaarde was een in Brugge opgerichte culturele vereniging die vanaf 1874 de rechten van het West-Vlaams verdedigde en een aanval tegen het taalparticularisme trachtte te pareren.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.
