Encyclopedie

Karel Constant Peeters (1903-1975) was een van de grondleggers van de academisch-wetenschappelijke studie van de volkskunde in Vlaanderen en van 1950 tot 1968 stadssecretaris in Antwerpen.

Willy Peremans (1907-1986) was een Vlaamse wetenschapper die zich als voorzitter van Vlaamse Leergangen engageerde in de Vlaamse beweging. Als historicus van de klassieke oudheid was hij verbonden aan de Katholieke Universiteit Leuven.

François Perin (1921-2013) was decennialang als hoogleraar een expert grondwettelijk recht en als militant wallingant een voorvechter van radicaal federalisme.

Hendrik Persyn (1857-1933) raakte aan het college van Tielt geïnteresseerd in de blauwvoeterij.

Hendrik Peters (1806-1855) was leraar en auteur van bijdragen over onderwijs en taalkunde. Hij was ook de uitgever van het maandblad De Middelaer.

Franz Petri (1903-1993) was een Duitse historicus, deskundige voor Belgische en Nederlandse geschiedenis en tijdens de Tweede Wereldoorlog referent voor cultuur en onderwijs in het Duitse militair bestuur voor België en Noord-Frankrijk.

Edmond Picard (1836-1924) was een belangrijk jurist en publicist. Hij publiceerde over de Belgische wetgeving en kunst, maar ook over wat hij zag als de Belgische ziel.

Emiel Pil (1924-1992) was een priester, abdijbibliothecaris in Steenbrugge en godsdienstleraar in Schaarbeek.

Priester Karel Pinxten (1903-1956) was docent economie aan de KU Leuven. In tal van publicaties pleitte hij voor een grotere welvaart en de ontwikkeling van een regionaal economisch beleid als motoren voor de Vlaamse ontvoogding.

Henri Pirenne (1862-1935) was een van de invloedrijkste Belgische historici uit de 20ste eeuw.

Jacques Pirenne (1891-1972) was advocaat, historicus en hoogleraar.

Antwerpenaar Edward Poffé (1862-1920) publiceerde Nederlandstalige werken over geschiedenis, volkskunde en taalkunde. Ook was hij werkzaam als journalist.