Encyclopedie

Hector Halsband (1878-1955) was tijdens de Eerste Wereldoorlog lid van Jong-Vlaanderen en van de Raad van Vlaanderen. Tijdens het interbellum was hij redacteur van De Schelde en van De Dag.

Paul Hamelius (1868-1922) was Germaans filoloog, docent Engels en Engelse literatuur en auteur van enkele belangrijke werken in de anglistiek. Hij benadrukte het literaire aspect van de taalstrijd.

Georges Hamers (1906-1954) was een socialistisch journalist die werkte voor de krant Vooruit. Tijdens de bezetting sloot hij zich aan bij het verzet. Na de oorlog publiceerde hij twee brochures over de collaboratie.

Jan Hammenecker (1878-1932) was een Vlaamse priester, leraar, dichter en schrijver, die invloed uitoefende op de Vlaamse scholieren- en studentenbeweging en de katholieke vlaamse meisjesbeweging.

Abraham Hans (1882-1939) was een protestants volksschrijver, journalist en gematigd flamingant.

Constant Jacob Hansen (1833-1910) was een liberaal Vlaamsgezinde bibliothecaris en auteur met Deense wortels, die in Vlaanderen de aandacht vestigde op Scandinavië maar zich vooral levenslang inzette voor de taalkundige toenadering tussen het Nede

José Happart (1947) was een Waalsgezinde politicus van de Parti Socialiste (PS). Hij werd vooral bekend wegens zijn verzet tegen de overheveling van de Voerstreek vanuit de provincie Luik naar Limburg.

Ferdinand Hardijns (1864-1927) was een Gentse socialistische journalist en politicus die het primaat verdedigde van de sociale strijd op de taalstrijd.

Joris Hardy (1913-1997) was fiscaal adviseur van beroep. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij VNV-burgemeester van ’s-Herenelderen. Na de oorlog was hij senator voor de Volksunie en gemeenteraadslid, schepen en burgemeester van Hoeselt.

De Franstalige christendemocraat Pierre Harmel (1911-2009) was nauwelijks acht maanden premier van België, maar meermaals minister. Hij werd ook voorzitter van de Senaat.