Encyclopedie

Leendert L.W. van Soest (1901-1970) was actief in de studentenafdeling van het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV) en nadien ook in het Dietsch Studentenverbond.

Adolphe van Soust de Borkenfeldt (1824-1877) was een liberale, Vlaamsgezinde topambtenaar bij de afdeling Schone Kunsten van het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Désiré van Spilbeeck (1831-1887) was een Vlaamsgezinde kunstkenner die betrokken was bij het tijdschrift De Vlaemsche School.

Emmanuel van Straelen (1815-1871) was auteur, bibliothecaris en uiteindelijk wijnhandelaar.

Jacques-Corneille van Thielen (1806-onbekend) was een vroege radicale flamingant, die reeds voor een administratieve scheiding pleitte. Hij was lid van verschillende flamingantische verenigingen zoals het Vlaemsch-Duitsch Zangverbond.

De Antwerpse arts Edmond van Thillo (1905-1976) lag mee aan de basis van het Verbond der Vlaamse Academici en de Orde van den Prince. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij veroordeeld wegens verklikking.

Renaat van Thillo (1901-1981) was tijdens de Tweede Wereldoorlog de leider van de Vrijwillige Arbeidsdienst voor Vlaanderen (VAVV) en van haar opvolger, de Vlaamse Arbeidsdienst (VAD).

Onderwijzer Hendrik van Tichelen (1883-1967) maakte vooral naam als promotor van Vlaamse kinderliteratuur, onder andere door zijn tijdschrift De Kleine Vlaming, het initiatief ‘Kinderuur’, bloemlezingen en studies over dat onderwerp.

Priester Theodoor Van Tichelen (1877-1945) publiceerde uitgebreid ten bate van de Vlaamse cultuur. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte hij mee aan het anti-Duitse blad De Vlaamsche Leeuw.

De advocaat Etienne van Vaerenbergh (1944) was van 1976 tot 2001 politicus voor de Volksunie en vanaf 2000 voor de lokale lijst LENNIK 2000 (later: Lennik Kwadraat).

Jaak van Waeg (1922-2000) was een advocaat, die voornamelijk bekendheid genoot als voorzitter van de Vlaams-nationalistische drukkingsgroep de Vlaamse Volksbeweging.