Encyclopedie

Jef Maton (1933-2023) was professor economie aan de Universiteit Gent, oud-ondervoorzitter van de Volksunie (VU) en voorzitter van het Archief en Documentatiecentrum voor het Vlaams-nationalisme (ADVN).

Eugène Mattelaer (1911-1999) engageerde zich in verschillende Vlaamsgezinde verenigingen en speelde een belangrijke rol in de vernederlandsing van het Belgische Rode Kruis.

Reimond Mattheyssens (1915-2010) was van 1955 tot 1963 voorzitter van de Volksunie in het arrondissement Antwerpen en zetelde tot 1973 in het nationaal partijbestuur.

Luc Matthys (1902-1977) was een Vlaams-nationalistische politicus, schepen van Deinze en ondervoorzitter van de Oost-Vlaamse Provincieraad.

Arts Frans-Jan Matthyssens (1811-1870) was actief in de Vlaamsgezinde kring rond Hendrik Conscience. In Antwerpen was hij gemeenteraadslid. Ook schreef hij Nederlandstalige populair-wetenschappelijke werken.

Adolphe Max (1869-1939) was dertig jaar lang (1909-1939) burgemeester van de hoofdstad. Max ontpopte zich in het interbellum als een invloedrijke liberale tegenstander van het Vlaamse minimumprogramma.

Hippoliet Meert (1865-1924) was de oprichter van het Algemeen-Nederlands Verbond.

Leo Meert (1880-1963) richtte in 1913 mee het Vlaamsch Handelsverbond op. Hij speelde een prominente rol in het activisme. Ook na de Eerste Wereldoorlog bleef hij betrokken bij de Vlaamse beweging, zij het vanop afstand.

Priester Frans Meertens (1910-1996) was betrokken bij de Vlaamse beweging in Voeren en het land van Overmaas. Zo was hij redacteur van Het Land van Overmaas. Hij was ook de auteur van tal van katholieke teksten in de volkstaal.

Piet Meertens (1899-1985) was een Nederlandse taal- en letterkundige, die als buitenlands erelid van de KANTL en via verschillende Groot-Nederlandse drukkingsgroepen ijverde voor de (culturele) toenadering tussen Vlaanderen en Nederland.

Louis Meerts (1920-2007) was van 1949 tot 1985 hoofdredacteur van Gazet Van Antwerpen. Onder zijn impuls versterkte de krant haar Vlaamsgezinde reflex.

Benedictus Mees (1822-1901) speelde als oprichter en leider van de Algemeene Werkmansbond een pioniersrol in de Antwerpse arbeidersbeweging. Daarnaast was hij tussen 1850 en 1870 een prominente figuur in het Antwerpse culturele leven.