Encyclopedie

Raymond Dedeyn (1834-1902) was een liberale advocaat en schepen van Sint-Joost-Ten-Node. Verder was hij secretaris van Vlamingen Vooruit en de Ligue de l’Enseignement.

Joris Degraeve (1914-1974) was leraar van beroep. Hij was een van de stichters van de Volksunie in Limburg en trad op als gemeenteraadslid, provincieraadslid en provinciaal voorzitter van de partij.

Alberic Dejaegere (1884-1976) zette zich in voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij docent aan de Vlaamse Hogeschool, waarvoor hij nadien een korte gevangenisstraf moest uitzitten.

Cyriel Delaere (1861-1917) was een Vlaams katholiek priester-leraar en schrijver. Hij steunde de Vlaamse scholieren- en studentenbeweging en trok mee de tijdschriften Biekorf en De Vlaamsche Vlagge.

Priester André Delaruelle (1905-1984) was leraar en inspecteur. Hij genoot bekendheid als auteur van Nederlandstalige handboeken wiskunde en wetenschappen voor het onderwijs.

De onderwijzer Lodewijk Delpire (1846-1927) was een vrijzinnige flamingant uit het Brusselse, die in 1907-1909 onder het pseudoniem Didaskalos een reeks open brieven over de Vlaamse kwestie publiceerde in De Standaard.

Jaak de Meester (1926-1999) was verbondsleider van het Vlaams-nationalistische en Groot-Nederlandse Blauwvoetjeugdverbond en speelde een bedrijvige rol in de herdenkingscultus rond Cyriel Verschaeve.

Firmin Deprez (1890-1916) speelde vóór de Eerste Wereldoorlog een belangrijke rol in de katholieke Vlaamsgezinde scholieren- en studentenbeweging.

Serafien Dequidt (1859-1911) was een West-Vlaamse priester van cultuurflamingantische signatuur, die een belangrijke rol speelde bij de Boerenkrijgherdenking van 1889 en bij huldes aan Verriest en Gezelle.

Willy Desaeyere (1942-2018) was politicus voor de Volksunie (1977-1988) en hoogleraar economie aan het Limburgs Universitair Centrum en de Universiteit Hasselt (1991-2005).