Encyclopedie

Rudolf Alexander Schröder (1878-1962) begon zijn activiteit als vertaler en bemiddelaar van Vlaamse literatuur als censor tijdens de Eerste Wereldoorlog en zou voor dat pionierswerk ook veel later in zijn carrière steeds weer lof oogsten.

Gustaaf Segers (1848-1930) was een Vlaamse schrijver en leraar. Hij publiceerde zowel literair als pedagogisch werk.

Jozef Sels (1900-1974) was een dokter in Lier. Hij engageerde zich in de katholieke Vlaamse studentenbeweging en de Vlaams-nationalistische plaatselijke politiek, en werd ondervoorzitter van het nationaal Davidsfonds-bestuur.

Pieter-Jozef Sencie (1865-1941) was als classicus verbonden aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was actief in de katholieke Vlaamse studentenbeweging en was de stichter en eerste voorzitter van Vlaamse Leergangen.

Priester Leo Senden (1888-1944) was deken in Hoogstraten. Hij was ook directeur van de Katholieke Vlaamsche Volkshogeschool. Senden publiceerde Nederlandstalige schoolboeken en studies over biologie.

Paul Sergier (1931) was voorzitter van de Vriendenkring voor het Komense. Hij stond in 1978 mee aan de wieg van de Vlaamse school aldaar.

Constant Philippe Serrure (1805-1872) was een Gentse historicus, bibliofiel, numismaat, cultuurflamingant en filoloog. Hij was tevens hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Gent.

Michel Seuphor (1901-1999) was een schrijver en graficus, die vooral naam maakte met zijn studies over abstracte kunst. Als grafisch kunstenaar verwierf hij zelf enige faam met zijn ‘lacunetekeningen’.

Onderwijzer Theodoor Sevens (1848-1927) was in Kortrijk actief in het Davidsfonds, stichtte er het tijdschrift De Kouter, was actief in de gemeentepolitiek en schreef over plaatselijke geschiedenis en pedagogie.

Alfons Siffer (1850-1941) was een gematigd Vlaamsgezinde katholieke drukker-uitgever en politicus, die tevens een leidende rol speelde binnen het Davidsfonds.