Buyens, Frans
Auteur en cineast Frans Buyens (1924-2004) stond vooral bekend om zijn sociaal geëngageerde documentaires.
Auteur en cineast Frans Buyens (1924-2004) stond vooral bekend om zijn sociaal geëngageerde documentaires.
Arthur Buysse (1864-1926) was een Vlaamsgezind liberaal politicus. Hij was het vooroorlogse boegbeeld van de Gentse Liberale Volksbond en medestichter van het Liberaal Vlaams Verbond (LVV).
Cyriel Buysse (1859-1932) was een invloedrijk auteur van naturalistische romans en toneelstukken.
Andries Caluwaerts (1930-1998) speelde een prominente rol in de Vlaamse Volksbeweging, lag mee aan de basis van de Orde van de Vlaamse Leeuw en publiceerde vanuit een kritisch Vlaamsgezind perspectief over het bedrijfsleven.
Campo Santo, de begraafplaats van Sint-Amandsberg, geniet faam als ‘de merkwaardigste van Vlaanderen’, als gevolg van de vele Vlaamsgezinde boegbeelden die er, te beginnen met Jan-Frans Willems, hun laatste rustplaats vonden.
Lode Campo (1926-2009) was directeur-generaal van C&A. Hij stichtte in Brussel het Jan Van Ruusbroec College en club De Warande, ageerde tegen het Egmontpact en bekleedde mandaten in de academische wereld en in de pers.
Herman Candries (1932-2025) was kolonel-vliegenier, voorzitter van KV Mechelen, volksvertegenwoordiger, lid van de Vlaamse Raad en gemeenteraadslid in Mechelen.
De Canon van Vlaanderen (2023) is een door de Vlaamse Regering geëntameerd initiatief, dat de geschiedenis van het geografische gebied Vlaanderen belicht via 60 vensters over diverse maatschappelijke thema’s.
Beeldend kunstenaar Jozef Cantré (1890-1957) was tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij zowel de agitatie van radicale jongeren tegen het officiële Belgische partijsocialisme als bij het activisme. Van 1918 tot 1929 woonde hij in Nederland.
Mia Cappuyns (1896-1965) stond mee aan de wieg van de katholieke Vlaamse meisjesbeweging en was onder meer actief als secretaresse van de Landsbond. Ook richtte ze mee het tijdschrift Gudrun op.
Jules Cardyn (1904-1969) was een hoogleraar, die als erevoorzitter een rol speelde in het Leuvense Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond. Na de dynamitering van de IJzertoren (1946) ijverde hij voor de heropstart van de IJzerbedevaarten.
Alfons Carlier (1845-1912) was van 1870 tot 1886 voorzitter van de Bond van Westvlamingen voor Taal en Volk. Hij was een gevierd spreker en gelegenheidsdichter.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.