Encyclopedie

Advocaat Maurits Lambreghts (1896-1942) maakte deel uit van het bestuur van de Antwerpse Frontpartij en lag vervolgens mee aan de basis van de Antwerpse VNV-afdeling. Later speelde hij een rol binnen het Verdinaso.

Hubert Langerock (1869-onbekend) was als schrijver verbonden aan Jong Vlaanderen. Hij debuteerde met een naturalistische roman en schreef essays over het socialisme.

Jozef Langohr (1873-1950), leraar Germaanse talen in het middelbaar onderwijs, was afkomstig uit de regio Overmaas in het meertalige grensgebied tussen België, Nederland en Duitsland.

Godfried Lannoo (1927-2012) was een vernieuwend uitgever, die onder meer de eerste Encyclopedie van de Vlaamse Beweging uitgaf.

Tom Lanoye (1958) is sinds de jaren 1980 een van de meest spraakmakende en bestverkopende schrijvers van het land, actief in alle literaire genres en via een niet aflatende stroom columns, lezingen en interviews een criticus van het Vlaams-nationa

Alphons Laudy (1875-1970) was hoofdredacteur van het Nederlandse krant De Tijd. Hierin bevorderde hij de belangstelling voor de Vlaamse beweging. Ook was hij actief als schrijver en dichter.

Als oprichter van tal van culturele tijdschriften, verenigingen en evenementen maakte Jozef Laureys (1891-1971) naam als animator en bezieler van het Vlaamsgezinde culturele leven in Herentals.

Modest Lauwerijs (1887-1967) was een Vlaamsgezinde voordrachtkunstenaar en acteur. Hij was leraar aan het Conservatorium in Antwerpen. Ook promootte hij het gebruik van het ABN.

Victor Le Plat (1762-onbekend) schreef in 1802-1803 een kritiek op de Brabantse en Franse Revolutie. In de inleiding van de Nederlandstalige editie klaagde hij de grote veronachtzaming van het ‘Vlaams’ aan.

Dichter Pol le Roy (1905-1983) speelde tot 1941 een prominente rol binnen het Verdinaso en engageerde zich vervolgens in de Duitsch-Vlaamsche Arbeidersgemeenschap. Na de oorlog werd hij veroordeeld voor collaboratie.

Paul Lebeau (1908-1982) was een Antwerpse hoogleraar, essayist en romancier. Zijn bekendste romans zijn Het experiment (1940), Xanthippe (1959) en De Zondebok (1947).

Pierre Lebrocquy (1797-1864) was hoofdredacteur van verschillende orangistische kranten. In 1846 was hij korte tijd hoogleraar Germaanse taalkunde in Gent. Daarna keerde hij terug naar de journalistiek.

Jurist Mathieu Leclercq (1796-1889) was minister van Justitie. Hij wees de door de Grievencommissie voorgestelde taalregeling in rechtszaken af. Ook in andere teksten verzette hij zich tegen eisen van de V.B.

Carolus Lecoutere (1856-1921) was hoogleraar Germaans Filologie aan de KU Leuven. Hij was de auteur van een aantal standaardwerken over Nederlandse taalkunde. Ook zette hij zich in voor het gebruik van een beschaafde Nederlandse omgangstaal.