Encyclopedie

Karel Lodewijk Ledeganck (1805-1847) was een Vlaams ambtenaar, politicus, jurist en dichter uit Eeklo. Hij was een cultuurflamingant en schreef een dichterlijke trilogie die in de Vlaamse beweging een canon-statuut verkreeg.

Eugeen Leën (1862-1932) was een drijvende kracht in de Limburgse Vlaamse beweging, onder meer als drukker-uitgever, oprichter van De Jonge Klauwaarts, secretaris van het Hasseltse Davidsfonds en medeoprichter van Het Leesgezelschap.

Jozef Leenen (1891-1976) was een leraar en dialectoloog. Hij was onder andere ook ondervoorzitter van de Vereniging voor Beschaafde Omgangstaal.

Johan Lefèvre (1881-1960) was een Gentse onderwijzer, schrijver en componist die zich inzette voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit en tijdens de Eerste Wereldoorlog voorzitter was van de Vlaamsche Socialistische Partij.

Psychiater Jan Lehembre (1934) zette zich in voor de samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland op medisch-psychiatrisch vlak. Daarnaast was hij voorzitter van de ABN-kernen en spil van de jongerenorganisatie Jongerenkontakt Noord-Zuid.

Jules Lejeune (1828-1911) was minister van Justitie. Hij zette zich in voor een correcte toepassing van de taalwetten inzake strafzaken. Hij verzette zich tegen het streven van de Vlaamse beweging naar de eentaligheid van Vlaanderen.

Hendrik Lenaerts (1842-1870) was een Antwerpse schrijver, dichter en redenaar. Hij was achtereenvolgens secretaris en voorzitter van de Liberale Vlaamsche Bond.

Priester Jacob Lenaerts (1862-1913) was als seminarist actief in de Limburgse studentenbeweging. Daarna publiceerde hij taalkundige bijdragen.

De Kempense priester Remi Lens (1902-1983) genoot bekendheid als kunstenaar en schrijver. Als leerling was hij actief in het Algemeen Katholiek Studentenverbond (AKVS).

Edward Léonard (1890-1981) publiceerde over cultuur in enkele activistische periodieken. Na de Eerste Wereldoorlog was hij een van de stichters van de Vlaamse Toeristenbond (VTB), waarvan hij ook de eerste voorzitter was (1922-1923).