Encyclopedie

Emiel Valkaert (1912-1979) speelde een belangrijke rol als organisatieleider van het AKVS dat in de jaren 1930 had af te rekenen met veroordeling door de bisschoppen en concurrentie van de katholieke actiejeugdbewegingen, de Dinasojeugd en de jeug

Berten Vallaeys (1898-1975) groeide in de jaren 1920 uit tot een martelaar van de Vlaamsgezinde studentenbeweging, toen hij tijdens een handgemeen tussen Vlaamse en Waalse studenten werd neergeschoten.

Alfons Valvekens (1935) was tussen 1973 en 1982 secretaris-generaal van het Davidsfonds.

Jan Valvekens (1894-1951) was een Vlaamsgezinde Antwerpse advocaat en katholiek politicus in de lijn van Frans van Cauwelaert, die onder andere secretaris was van de Katholieke Vlaamsche Landsbond en hoofdredacteur van Elkerlyc.

Karel van Acker (1830-1912) was een sociaal voelende en Vlaamsgezinde advocaat, die mee aan de basis lag van de Vlaamse Conferentie der Balie, zich engageerde in de arbeidersbeweging en een actieve rol speelde in het liberale partij- en vereniging

Prosper van Acker (1868-1973) was een drukker en uitgever uit Eeklo die actief was in het liberaal-flamingante verenigingsleven.

Lierenaar Huibrecht van Ael (1895-1966) was tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij de activistische vereniging Jong-Vlaanderen. Nadien was hij actief in de Lierse gemeentepolitiek.

Gerda van Arkel (1898-1982) was ambtenaar bij het Utrechtse provinciebestuur. Tijdens het interbellum was ze betrokken bij de Groot-Nederlandse beweging.

Alfons van Assche (1891-1945) was als dom Modest abt van de Sint-Pietersabdij van Steenbrugge. Hij was tijdens het interbellum geestelijk leider van de Katholieke Jongeren Vredesactie.

Louis van Bauwel (1888-1948) was een Vlaamsgezinde jurist, die in de jaren 1920 een belangrijke rol speelde bij de heropstart van het Rechtskundig Tijdschrift en die vanaf 1931 hoogleraar was aan de Leuvense universiteit.

Jan van Beers (1821-1888) was een Vlaams leraar en dichter uit Antwerpen.

Eugène van Bemmel (1824-1880) was hoogleraar aan de Université libre de Bruxelles. Hij schreef in het Frans, maar leerde Nederlands. Zijn flamingantisme vloeide voort uit zijn progressief-liberaal engagement.

Emiel van Bergen (1885-onbekend) was een onderwijzer, die al enkele maanden na het begin van de Eerste Wereldoorlog in Duitse dienst trad. Van Bergen evolueerde naar een radicaal activisme.