Encyclopedie

Hendrik Decleir (1913-2003) behoorde tot de groep van Vlaams-nationale dienstweigeraars in 1932-1933.

Richard Declerck (1899-1986) was een Brugse advocaat die later gouverneur van Antwerpen werd en binnen de socialistische beweging een brede en Vlaams geïnspireerde culturele visie verspreidde.

Virgile Decommer (1924-1990) was een oostfrontvrijwilliger, huisarts, schepen in Grembergen en Kamerlid voor de Volksunie.

Daniël Deconinck (1921-2004) was een Vlaamsgezind politicus. Zijn poging om van de Volksunie een brede sociaal-flamingantische beweging te maken leidde in 1965 tot een breuk met de partij.

Noël Decramer (1926-1996) was onderwijzer in het Franstalige onderwijs in Komen. Hij was de inspirator van de Vriendenkring van het Komense en hoofdredacteur van het tijdschrift Ons Kanton.

Jérôme Decroos zette tijdens de Eerste Wereldoorlog de stap naar het activisme. Na 1918 woonde hij in Duitsland, waar hij werkzaam was als docent en vertaler.

Marcel Decubber (1913-1991) was een Vlaamsgezinde priester, die zich inzette voor de katholieke Vlaamse jeugdbeweging, in het bijzonder het Jong-Davidsfonds.

Jean-Marie Dedecker (1952) is een rechts-liberaal politicus, die actief was voor achtereenvolgens VLD en Lijst Dedecker. Sinds 2019 komt Dedecker als onafhankelijke op voor N-VA.

Raymond Dedeyn (1834-1902) was een liberale advocaat en schepen van Sint-Joost-Ten-Node. Verder was hij secretaris van Vlamingen Vooruit en de Ligue de l’Enseignement.

Historicus Eric Defoort (1943-2016) werkte als leraar, bibliothecaris en hoogleraar, en was ook bedrijvig als auteur van historische boeken en als publicist.

De Gentenaar Eduard Degerickx (1805-1881) was een Vlaamsgezinde, liberale stadsambtenaar die bekend gebleven is als secretaris van het literaire genootschap De Tael is gan(t)sch het Volk en van het Willemsfonds.