Encyclopedie

Berten Vallaeys (1898-1975) groeide in de jaren 1920 uit tot een martelaar van de Vlaamsgezinde studentenbeweging, toen hij tijdens een handgemeen tussen Vlaamse en Waalse studenten werd neergeschoten.

Alfons Valvekens (1935) was tussen 1973 en 1982 secretaris-generaal van het Davidsfonds.

Paul Valvekens (1897-1940) was een Brabantse norbertijn, die als journalist-historicus zijn lezers christelijke cultuur bij wilde brengen.

Frans van Arenbergh (1811-1846) was een Vlaamse priester-dichter. Zijn gedichten waren voornamelijk van religieuze en nationalistische aard.

Alfons van Assche (1891-1945) was als dom Modest abt van de Sint-Pietersabdij van Steenbrugge. Hij was tijdens het interbellum geestelijk leider van de Katholieke Jongeren Vredesactie.

Louis van Bauwel (1888-1948) was een Vlaamsgezinde jurist, die in de jaren 1920 een belangrijke rol speelde bij de heropstart van het Rechtskundig Tijdschrift en die vanaf 1931 hoogleraar was aan de Leuvense universiteit.

Jan van Beers (1821-1888) was een Vlaams leraar en dichter uit Antwerpen.

Bert van Boghout (1916-2003) was tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken bij de collaboratie. Na de oorlog werd hij de voorman van Were Di en hoofdredacteur van Dietsland-Europa.

Cornelius van Bommel (1790-1852) was bisschop van Luik. Hij streefde naar de verwezenlijking van Nederlandstalig onderwijs in de provincie Limburg.

Vik van Brantegem (1946) was in 1967 één van de oprichters van het Vlaams Aktiekomitee van Oost-Europa (VAKOE), waarmee hij zich opwierp voor de bevrijding van Sovjet-dissidenten.

Kamiel van Caeneghem (1860-1944) was een katholieke en Vlaamsgezinde onderwijzer. Hij was één van de oprichters van het folkloristische maandblad Volk en Taal en lag mee aan de basis van de Vlaamsche Katholieke Landsbond.

Frans J. van Cuyck (1857-1952) was onderwijzer, schrijver en literair criticus. Als leraar aan de Stedelijke Normaalschool in Antwerpen oefende hij vooral door zijn inzet voor het algemeen Nederlands een grote invloed uit.