Encyclopedie

Francis van den Eynde (1946-2021) deed zijn intrede in de Vlaamse beweging via de Volksunie en Were Di. In 1976 was hij medestichter van Voorpost en in 1980 werd hij voorzitter van deze organisatie.

Jef van den Eynde (1879-1929) was een Leuvens studentenleider in de periode 1899-1908.

Frans van der Elst (1920-1997) was repressieadvocaat, medestichter van de Volksunie en voor die partij twintig jaar voorzitter (1955-1975) en bijna dertig jaar parlementslid (1958-1985).

De Vlaams-nationalist Alfred van der Hallen (1901-1975) was van 1941 tot 1944 ‘oorlogsburgemeester’ van zijn geboortestad en woonplaats Lier.

Ernest van der Hallen (1898-1948) was een romantische katholiek-Vlaamse auteur, redacteur van Boekengids en Lectuurrepertorium, later bibliotheekinspecteur.

Frans van der Linden (1894-1918) speelde tijdens de Eerste Wereldoorlog een bedrijvige rol binnen de Frontbeweging. Na zijn overlijden aan het eind van de oorlog werd hij een van de zogenoemde IJzersymbolen.

Jozef van der Moere (1791-1875) was een jezuïet, leraar en rector. Hij verzette zich tegen de verfransing van de jezuïetencolleges in een tijd waarin er nog in het Latijn werd onderwezen.

Edouard van der Plassche (1823-1895) was advocaat, rechter en politicus. Hij engageerde zich binnen het liberale flamingantisme in Brussel.

Hendrik van der Wielen (1903-1990) was in zijn Amsterdamse studietijd een van de spilfiguren van het Dietsch Studentenverbond.

Edmond van Dieren (1879-1961) was een advocaat en een gematigd Vlaams-nationaal en onafhankelijk politicus.

De jurist, hoogleraar en katholieke politicus Emiel van Dievoet (1886-1967) was in de jaren 1930 de drijvende kracht achter de opstart van Nederlandstalige colleges aan de Leuvense rechtsfaculteit.