Encyclopedie

Ingenieur Edmond Fabri (1855-1927) engageerde zich van in zijn Leuvense studententijd in de Vlaamse beweging.

Dis Fagot (1914-1980) was actief in Vlaams-nationale jeugdbewegingen, leerkracht en bestuurslid bij het Verbond van Vlaamse Academici (VVA).

Johannes Faict (1813-1889) was bisschop van Brugge (1864-1894). In het eerste decennium van zijn episcopaat steunde hij de katholieke Vlaamse beweging.

Hendrik Faure (1882-1960) was actief in het studentenleven aan de Gentse universiteit. Hij was later voorzitter van de Koninklijke Vlaamse Ingenieursvereniging.

Roger Fieuw (1922-1960) was een Vlaamse schrijver en Leuvense studentenleider. In 1947-1948 was hij preses van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond.

Robert Foncke (1889-1975) was hoogleraar Duitse filologie en letteren aan de Rijksuniversiteit Gent, expert in de letterkunde van de Zuidelijke Nederlanden en volkskundige.

Alfons Fornier (1875-1963) was tijdens de Eerste Wereldoorlog hoogleraar aan de Vlaamsche Hoogeschool. Ook was hij lid van de Raad van Vlaanderen en schepen in Gent.

De inzet van Louis Franck (1868-1937) voor de vernederlandsing van het middelbaar onderwijs en de Gentse universiteit bracht hem rond 1910 op het hoogtepunt van zijn Vlaams-liberale roem.

Geneesheer Jan Fransen (1886-1975) was hoogleraar aan de Gentse universiteit. Na de Tweede Wereldoorlog was hij voorzitter van het IJzerbedevaartcomité en het Vlaams Geneesherenverbond.

Paul Fredericq (1850-1920) was een vooraanstaande Gentse historicus, die als de officieuze ideoloog van het liberaal flamingantisme kan worden  omschreven.

De Vlaamsgezinde jurist, ambtenaar en bedrijfsleider Gijs Garré (1932-2004) stond vanaf april 1968 aan het hoofd van het permanente secretariaat van het Vlaams Onderwijscentrum Brussel (VOC).