Cardijn, Jozef
Jozef Cardijn (1882-1967) was een Vlaamse rooms-katholieke priester en kardinaal.
Jules Cardyn (1904-1969) was een hoogleraar, die als erevoorzitter een rol speelde in het Leuvense Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond. Na de dynamitering van de IJzertoren (1946) ijverde hij voor de heropstart van de IJzerbedevaarten.
Alfons Carlier (1845-1912) was van 1870 tot 1886 voorzitter van de Bond van Westvlamingen voor Taal en Volk. Hij was een gevierd spreker en gelegenheidsdichter.
Charles-Désiré Carnel (1823-1899) was een Frans-Vlaamse priester en geleerde. Hij behoorde in 1853 tot de medestichters van het Comité flamand de France.
De Leuvense hoogleraar taalkunde Albert Carnoy (1878-1961) was een vooraanstaand plaatsnaamkundige. Als parlementslid en minister had hij oog voor de Vlaamse eisen.
Carolus, ‘het weekblad van de Vlamingen’, verscheen in Antwerpen van 5 januari 1911 tot 10 september 1914. Het werd uitgegeven en gedrukt door Edward Secelle (1876-1961), boek- en papierhandelaar en boekbinder.
Arts Luc Carton (1907-1979) was als student actief in het Algemeen Katholiek Vlaams Studentenverbond (AKVS). Na de Tweede Wereldoorlog was hij ondervoorzitter van Zannekin en nauw bevriend met Jean-Marie Gantois.
De Catechismus der Vlaamse Beweging was een naamloos uitgegeven vlugschrift aan het IJzerfront van Cyriel Verschaeve (maart 1918).
Berten (Albert) Catry (1896-1941) was een Vlaams-nationalistische studentenleider tijdens het interbellum en fungeerde als beheerder van De Vlaamsche Vlagge (1875-1933) en van Jong Dietschland (1927-1933).
Jurist Richard Celis (1929) ontpopte zich vanuit een culturele Groot-Nederlandse overtuiging als een spilfiguur binnen diverse Vlaamsgezinde organisaties, waaronder het Algemeen Nederlands Zangverbond, de Vlaamse Culturele Koepel en de Vlaanderen-
Het in Brussel gevestigde Centraal Vlaamsch Propagandabureau was tijdens de Eerste Wereldoorlog het centrum en het secretariaat van de activistische propaganda vanwege de Raad van Vlaanderen.
De Centrale voor Arbeidersopvoeding van de Belgische socialistische partij bood vanaf 1911 aan laag- en middengeschoolde arbeiders algemene vorming in de volkstaal en rolde inzake cultuurverspreiding een netwerk van bibliotheken in Vlaanderen uit.
Het Centrum Harmel is de benaming van een politiek studiecentrum dat drie jaar na de Tweede Wereldoorlog werd opgericht om een regeling uit te dokteren voor de wrijvingen tussen de taalgemeenschappen en voor de verzuchtingen inzake regionale auto
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.