Encyclopedie

Jan van der Ven (1876-1925) koos tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het activisme en bracht vanaf 1919, na een kortstondige gevangenisstraf, enkele fel anti-Belgische publicaties uit.

Michiel Van der Voort (1812-1867) woonde achtereenvolgens in Antwerpen en Brussel en was in beide steden een pionier in Vlaamsgezinde acties. Hij was betrokken bij vele organisaties, zoals de Olijftak, de Grievencommissie en Vlamingen Vooruit.

Hendrik van der Wielen (1903-1990) was in zijn Amsterdamse studietijd een van de spilfiguren van het Dietsch Studentenverbond.

Bernard H.C.K. van der Wijck (1836-1925) was een Nederlandse hoogleraar die in 1917 mee aan de basis lag van de Groot-Nederlandse drukkingsgroep De Dietsche Bond, waarvan hij bovendien van 1917 tot 1921 voorzitter was.

Edmond van Dieren (1879-1961) was een advocaat en een gematigd Vlaams-nationaal en onafhankelijk politicus.

Tony van Dijck (1922-2009) was lid van de Waffen-SS en vanaf 1943 tot het einde van de bezetting stond hij aan het hoofd van de Germaansche-SS Vlaanderen.

Albert Van Driessche (1885-1961) was een arts, redenaar en schrijver van zowel wetenschappelijke als literaire werken. Hij schreef voor verschillende flamingante tijdschriften en had een breed netwerk in de Vlaamse beweging van zijn tijd.

Florimond Van Duyse (1843-1910) ijverde als magistraat voor Nederlandstalige militaire rechtspraak. Ook verzamelde en bestudeerde hij oud-Nederlandse volksliederen. Verder componeerde hij Nederlandse zangspelen.

Hugo van Eecke (1927-2021) was een Vlaamsgezinde advocaat in Brussel en de architect van de Nederlandse Orde van Advocaten bij de Balie in Brussel.

De Nederlander Willem van Es (1886-1943) was betrokken bij verschillende culturele en politieke Groot-Nederlandse initiatieven zoals (respectievelijk) het Algemeen-Nederlands Verbond en De Dietsche Bond, en legde in het bijzonder belangstelling a

Staf van Essche (1923-1979) was de stichter van Vlaams Verweer, waarmee hij Vlaamsgezinde, fysieke 'verzetsacties' plande. Hij werd hiervoor door de rechtbank veroordeeld.

Jef van Eyck (1901-1986) was achtereenvolgens aanhanger van de Frontpartij en van het VNV. Hij was ook betrokken bij de stichting van het Vlaamse Kruis en betrokken bij diverse andere Vlaamsgezinde organisaties.